Zapalenie migdałków (angina), ropień okołomigdałkowy i sepsa – ostre stany zapalne i możliwe poważne powikłania „wsparcie” homeopatyczne według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Zapalenie migdałków, ropień okołomigdałkowy i sepsa – ostre stany zapalne i możliwe poważne powikłania

Zapalenie migdałków (zapalenie migdałków podniebiennych) to ostry lub nawracający stan zapalny migdałków podniebiennych. Jest często wywoływane przez wirusy, częściowo jednak również przez bakterie, w szczególności paciorkowce grupy A (Streptococcus pyogenes).

Większość zapaleń migdałków goi się bez poważnych następstw. Zakażenie bakteryjne może jednak w rzadkich przypadkach rozprzestrzenić się na otaczające tkanki i doprowadzić do ropnia okołomigdałkowego . Jeśli bakterie lub ich składniki przedostaną się do krwiobiegu i rozwinie się ciężka reakcja ogólnoustrojowa, może powstać sepsa .

Zapalenie migdałków – zapalenie migdałków podniebiennych

Typowe dolegliwości ostrego zapalenia migdałków to:

• ból gardła

• ból podczas przełykania

• zaczerwienione i obrzęknięte migdałki

• białawe lub ropnie wyglądające naloty

• gorączka

• obrzęknięte i bolesne węzły chłonne szyi

• bóle głowy

• ogólne złe samopoczucie

• nieprzyjemny zapach z ust

Obecność nalotów nie oznacza automatycznie, że doszło do zakażenia bakteryjnego. Również infekcje wirusowe mogą powodować wyraźne naloty na migdałkach.

Wirusowe lub bakteryjne zapalenie migdałków

Wiele ostrych zapaleń migdałków jest wywoływanych przez wirusy.

Możliwe czynniki wirusowe to na przykład:

• adenowirusy

• wirusy grypy i paragrypy

• wirus Epstein-Barra

• różne inne wirusy oddechowe

Ważną przyczyną bakteryjną są paciorkowce grupy A.

Wyraźny kaszel, katar i chrypka przemawiają raczej za wirusową infekcją dróg oddechowych. Nagle pojawiający się silny ból gardła z gorączką i bolesnymi węzłami chłonnymi szyi bez kaszlu może raczej odpowiadać zakażeniu paciorkowcami.

Jednak pewne rozróżnienie wyłącznie na podstawie objawów nie zawsze jest możliwe.

Diagnoza

W zależności od obrazu klinicznego można zastosować:

• badanie jamy ustnej, gardła i migdałków

• badanie palpacyjne węzłów chłonnych szyi

• szybki test na paciorkowce

• wymaz z gardła lub posiew

• w razie potrzeby badania krwi

W przypadku podejrzenia ropnia mogą być dodatkowo konieczne badania obrazowe.

Leczenie zapalenia migdałków

Leczenie zależy od przyczyny.

W przypadku niepowikłanego wirusowego zapalenia migdałków na pierwszym planie znajdują się przede wszystkim działania objawowe:

• odpowiednie nawodnienie

• oszczędzanie organizmu

• odpowiednie leki przeciwbólowe

• w razie potrzeby obniżenie gorączki

Antybiotyki działają nie na wirusy.

W przypadku odpowiedniego bakteryjnego zakażenia paciorkowcami może być konieczne lub zalecane celowane leczenie antybiotykowe.

Ropień okołomigdałkowy – ropień obok migdałka

Ropień okołomigdałkowy to nagromadzenie ropy w tkance obok lub za migdałkiem podniebiennym. Może powstać jako powikłanie infekcji w obrębie migdałków i gardła. Jest to choroba wymagająca leczenia, ponieważ infekcja może rozprzestrzenić się w głąb przestrzeni szyi i w niekorzystnym przypadku zagrozić drogom oddechowym.

Typowe objawy ropnia okołomigdałkowego

Charakterystyczne są często:

• bardzo silny ból gardła

• zazwyczaj wyraźnie jednostronne dolegliwości

• silny ból przy przełykaniu

• trudności w przełykaniu

• ślinienie się, ponieważ przełykanie jest prawie niemożliwe

• ograniczone otwieranie ust (tryzm/szczękościsk)

• głos kłopotliwy lub wyraźnie zmieniony

• gorączka

• silny obrzęk w gardle

• ból ucha po stronie zajętej

• powiększone węzły chłonne szyjne

• wyraźne poczucie choroby

Zajęty migdałek lub otaczająca go tkanka może być silnie wypukła. Języczek może być przesunięty na przeciwną stronę.

Leczenie ropnia migdałka

Ropień okołomigdałkowy wymaga szybkiego leczenia lekarskiego lub laryngologicznego.

W zależności od wyniku badania mogą być konieczne:

• antybiotyki

• leczenie przeciwbólowe

• nawodnienie

• nakłucie i odessanie ropy

• operacyjne otwarcie i drenaż

• w określonych sytuacjach operacyjne usunięcie migdałków

W przypadku zagrażającej niedrożności dróg oddechowych najwyższy priorytet ma zapewnienie drożności dróg oddechowych.

Rozprzestrzenianie się infekcji

Infekcja w obrębie migdałków i gardła może rzadko rozprzestrzeniać się poza pierwotny obszar.

Możliwe powikłania to:

• ropień okołomigdałkowy

• głębokie infekcje szyi

• ropień przygardłowy

• ropień zagardłowy

• rozprzestrzenienie się do jamy klatki piersiowej

• infekcja krwi

• sepsa

Głębokie infekcje szyi mogą być szczególnie niebezpieczne ze względu na bliskość anatomiczną dróg oddechowych, dużych naczyń krwionośnych i jamy klatki piersiowej.

Sepsa

Sepsa Sepsa to zagrażająca życiu dysfunkcja narządów w wyniku nieprawidłowo regulowanej reakcji organizmu na infekcję.

Potocznie często nazywana jest „zakażeniem krwi”, ale jest znacznie bardziej złożona niż samo występowanie bakterii we krwi.

Zasadniczo również ciężka infekcja bakteryjna w obrębie gardła i migdałków może być punktem wyjścia sepsy.

Objawy ostrzegawcze sepsy

Możliwe objawy to:

• bardzo ciężkie poczucie choroby

• dezorientacja lub zmiany świadomości

• szybki oddech lub duszność

• problemy z krążeniem

• niskie ciśnienie krwi

• szybkie tętno

• nietypowo zimna lub plamista skóra

• wyraźnie zmniejszone wydalanie moczu

• ekstremalne osłabienie

Gorączka może występować, ale nie musi. Również nietypowo niska temperatura ciała może wystąpić przy ciężkiej infekcji.

Możliwa sepsa jest nagłym przypadkiem medycznym i wymaga natychmiastowego leczenia szpitalnego.

Zespół Lemierre’a – rzadkie ciężkie powikłanie

Rzadkim, ale ważnym powikłaniem infekcji gardła jest zespół Lemierre’a.

W jego przebiegu po infekcji gardła może rozwinąć się zakażona zakrzepica żyły szyjnej. Stamtąd zatory zakaźne mogą rozprzestrzeniać się szczególnie do płuc.

Objawy ostrzegawcze po przebytym zapaleniu gardła mogą obejmować:

• ponowna lub utrzymująca się wysoka gorączka

• silny jednostronny ból gardła lub karku

• obrzęk gardła

• wyraźne poczucie choroby

• duszność lub ból w klatce piersiowej

Wymaga to natychmiastowej konsultacji medycznej.

Nawracające lub przewlekłe zapalenie migdałków

W przypadku często nawracającego zapalenia migdałków należy ocenić, jak często występują zachorowania, jak ciężki jest ich przebieg i czy pojawiają się powikłania.

U wybranych pacjentów z częstymi i znaczącymi dolegliwościami można rozważyć tonsillektomię (chirurgiczne usunięcie migdałków podniebiennych) Decyzja podejmowana jest indywidualnie na podstawie częstości występowania, stopnia ciężkości oraz oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Decyzja podejmowana jest indywidualnie na podstawie częstości występowania, stopnia ciężkości oraz oceny stosunku korzyści do ryzyka.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku zapalenia migdałków, bólu gardła, trudności w połykaniu i związanych z nimi dolegliwości stosuje się określone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowych dowodów na skuteczne usunięcie bakteryjnego zapalenia migdałków, leczenie ropnia okołomigdałkowego lub sepsy za pomocą środków homeopatycznych.

W szczególności ropnia ani sepsy w żadnym wypadku nie wolno leczyć wyłącznie homeopatycznie. Koniecznej terapii antybiotykowej, chirurgicznego drenażu lub leczenia intensywnego nie wolno zastępować ani opóźniać.

Ważna wskazówka

W przypadku silnego jednostronnego bólu gardła, szczękościsku, ochrypłego głosu, narastającego obrzęku szyi lub gardła, niemożności przełykania, silnego ślinienia się lub duszności należy szybko wykluczyć ropień lub niebezpieczne rozprzestrzenienie się infekcji.

W przypadku splątania, zaburzeń świadomości, duszności, problemów z krążeniem, znacznego osłabienia lub szybkiego pogorszenia stanu w przebiegu infekcji istnieje podejrzenie ciężkiej infekcji ogólnoustrojowej lub sepsy. W takim przypadku konieczna jest natychmiastowa pomoc medyczna.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Hepar sulph calc., Mercurius cyanatus, Belladonna, Kalium mur