Bielactwo nabyte (choroba białych plam) – białe, pozbawione pigmentu plamy na skórze „Wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Bielactwo nabyte (Weißfleckenkrankheit) – białe, pozbawione pigmentu plamy na skórze

Bielactwo nabyte, nazywane również Weißfleckenkrankheit, to przewlekłe, niezakaźne zaburzenie pigmentacji skóry. Charakterystyczne są wyraźnie odgraniczone białe lub pozbawione pigmentu plamy na skórze, które powstają, ponieważ komórki skóry wytwarzające pigment, tak zwane melanocyty, tracą swoją funkcję lub ulegają zniszczeniu.

Bielactwo to nie jest infekcją grzybiczą i nie jest zaraźliwe. Choroba może wystąpić w każdym wieku, jednak często rozpoczyna się już w dzieciństwie, okresie dojrzewania lub w młodym wieku dorosłym.

Jak powstaje bielactwo?

Bielactwo jest uważane przede wszystkim za chorobę autoimmunologiczną. W jej przebiegu układ odpornościowy atakuje własne melanocyty.

Dokładny mechanizm powstawania jest złożony. Oprócz procesów autoimmunologicznych rolę mogą odgrywać między innymi predyspozycje genetyczne oraz inne czynniki biologiczne.

Typowe objawy

Charakterystyczne są:

• mlecznobiałe do całkowicie pozbawionych pigmentu plam skórnych

• najczęściej wyraźnie odgraniczone zmiany

• różna wielkość i kształt

• pojedyncze plamy lub większe zlewające się obszary

• powolne lub nawracające rozprzestrzenianie się

• zazwyczaj brak bólu

• najczęściej brak łuszczenia się

Sama powierzchnia skóry zwykle pozostaje niezmieniona. Najbardziej widoczną różnicą w stosunku do otaczającej skóry jest utrata pigmentacji.

Gdzie często występuje bielactwo?

Białe plamy mogą zasadniczo pojawiać się wszędzie na ciele.

Szczególnie często zajęte są:

• Twarz

• Okolica wokół ust i oczu

• Dłonie i palce

• Nadgarstki

• Łokcie

• Kolana

• Stopy

• Pachy

• Okolica genitaliów

Zmiany często pojawiają się symetrycznie po obu stronach ciała.

Białe włosy

Jeśli zajęte są również melanocyty mieszków włosowych, włosy w obrębie ogniska bielactwa mogą stać się białe lub pozbawione pigmentu.

Może to dotyczyć na przykład włosów na głowie, brwi, rzęs lub owłosienia ciała.

Postacie bielactwa

Najczęstszą postacią jest bielactwo niesegmentowe. Często występują przy tym symetryczne zmiany w kilku obszarach ciała.

W przypadku bielactwa segmentowego zmiany są zazwyczaj ograniczone do określonego obszaru ciała lub jednej strony ciała. Ta postać często rozpoczyna się we wcześniejszym wieku.

Bielactwo a choroby autoimmunologiczne

Osoby z bielactwem mają zwiększone ryzyko wystąpienia niektórych innych chorób autoimmunologicznych.

Szczególnie istotne są choroby autoimmunologiczne tarczycy. W zależności od dolegliwości, indywidualnej historii choroby i nasilenia bielactwa odpowiednia diagnostyka medyczna może być zatem wskazana.

Słońce a bielactwo

Melanina częściowo chroni skórę przed promieniowaniem UV. W białych obszarach bielactwa brakuje tej naturalnej ochrony pigmentowej.

Dlatego zmienione miejsca mogą być szczególnie wrażliwe na słońce i szybciej rozwija się na nich oparzenie słoneczne.

Dlatego ważna jest konsekwentna ochrona przeciwsłoneczna z wysokim filtrem.

Urazy jako możliwa przyczyna powstawania nowych plam

U niektórych osób nowe plamy bielactwa mogą pojawiać się w miejscach, w których skóra została uszkodzona lub wielokrotnie poddana mechanicznemu podrażnieniu.

Zjawisko to określa się jako zjawisko Köbnera.

Diagnoza

Diagnozę można często postawić na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego.

W zależności od sytuacji można dodatkowo zastosować:

• badanie dermatologiczne

• badanie w świetle Wooda

• badania krwi w przypadku podejrzenia współistniejących chorób autoimmunologicznych

• rzadko biopsję skóry przy niejasnych wynikach

Nie każda biała plama to bielactwo

Jasne lub białe miejsca na skórze mogą mieć również inne przyczyny.

Należą do nich na przykład:

• Łupież pstry

• hipopigmentacja pozapalna

• określone wypryski

• blizny

• inne zaburzenia pigmentacji

W bielactwie zajęte obszary są zazwyczaj wyraźnie odbarwione i niełuszczące się.

Leczenie

Przebieg bielactwa jest indywidualnie zróżnicowany. U niektórych osób pojedyncze plamy pozostają stabilne przez długi czas, podczas gdy u innych choroba rozprzestrzenia się dalej.

Celem leczenia może być zmniejszenie aktywności choroby oraz Repigmentację wspierać.

W zależności od wieku, lokalizacji i rozległości zmian można pod opieką dermatologiczną zastosować na przykład:

• miejscowe kortykosteroidy

• inhibitory kalcyneuryny

• fototerapię, w szczególności wąskopasmowe UVB

• ukierunkowane miejscowe immunoterapie, takie jak inhibitory JAK u odpowiednich pacjentów

• inne procedury dermatologiczne w wybranych przypadkach

Pełna i trwała repigmentacja nie może zostać osiągnięta u każdego pacjenta.

Możliwości kosmetyczne

Jeśli białe plamy są kosmetycznie uciążliwe, można dodatkowo zastosować:

• Produkty kamuflażowe

• specjalne kosmetyki kryjące

• samoopalacze w celu zmniejszenia różnicy kolorystycznej

Środki te nie zmieniają samej choroby, mogą jednak zmniejszyć kontrast kolorystyczny.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku bielactwa i różnych zaburzeń pigmentacji stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Niezawodna Repigmentacja skóry lub przywrócenie zniszczonych bądź zaburzonych czynnościowo melanocytów za pomocą środków homeopatycznych nie ma naukowego potwierdzenia.

Konieczna diagnostyka lub leczenie dermatologiczne nie powinny być z tego powodu zastępowane ani opóźniane. Dotyczy to w szczególności nowo pojawiającej się lub szybko postępującej bielactwa.

Ważna wskazówka

Nowo pojawiające się lub szybko rozprzestrzeniające się białe plamy na skórze powinny zostać zbadane dermatologicznie, aby odróżnić bielactwo od innych zaburzeń pigmentacji i chorób skóry.

Ponieważ bielactwo może być związane z innymi chorobami autoimmunologicznymi, w szczególności chorobami autoimmunologicznymi tarczycy, w zależności od dolegliwości i indywidualnego ryzyka może być wskazane odpowiednie rozpoznanie lekarskie.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu informowaniu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Arsenicum album, Mezereum, Sulphur