Zespół Arnolda-Chiariego typu 1-4 malformacja OUN i rdzenia kręgowego rozszczep kręgosłupa - wada wrodzona ośrodkowego układu nerwowego "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Malformacja Arnolda-Chiariego typu 1-4 – wada rozwojowa ośrodkowego układu nerwowego

Malformacja Chiari, wcześniej określana również jako zespół Arnolda-Chiariego lub malformacja Arnolda-Chiariego to wada rozwojowa w obrębie ośrodkowego układu nerwowego (OUN). W jej przebiegu części móżdżku oraz – w zależności od postaci – inne struktury mózgu są położone nietypowo nisko i mogą być przemieszczone przez otwór w podstawie czaszki w kierunku kanału kręgowego.

W związku z tym może dojść do zaburzenia funkcji mózgu, pnia mózgu i rdzenia kręgowego oraz do zakłócenia prawidłowego przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego (płynu cerebrospinalnego).

Jak powstaje malformacja Chiari?

W większości przypadków jest to wrodzone zaburzenie rozwojowe. Struktury kostne tylnego dołu czaszki mogą być zbyt małe lub ukształtowane odmiennie, przez co dla móżdżku i przylegających struktur dostępna jest mniejsza przestrzeń.

W zależności od postaci mogą wystąpić dodatkowe wady rozwojowe mózgu lub rdzenia kręgowego. Szczególnie cięższe postacie mogą być związane z rozszczepem kręgosłupa (otwartymi plecami) lub przepukliną oponowo-rdzeniową.

Malformacja Chiari typu I

W przypadku typu I przede wszystkim migdałki móżdżku są przesunięte w dół w kierunku kanału kręgowego. Ta postać może przez długi czas pozostawać bezobjawowa i niekiedy zostaje wykryta dopiero w wieku młodzieńczym lub dorosłym.

Możliwe dolegliwości to bóle głowy i karku, zawroty głowy, zaburzenia równowagi i koordynacji, zaburzenia czucia lub osłabienie mięśni. Towarzysząca Syringomyelia, czyli tworzenie się wypełnionej płynem jamy w rdzeniu kręgowym, może wystąpić.

Malformacja Chiari typu II

W przypadku typu II większe części móżdżku i pnia mózgu są przesunięte ku dołowi. Ta forma jest typowo związana z myelomeningocele, ciężką postacią rozszczepu kręgosłupa. Często mogą dodatkowo występować zaburzenia przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego oraz wodogłowie.

Malformacja Chiari typu III

W przypadku Typ III jest rzadką i ciężką postacią. W jej przebiegu części móżdżku i pnia mózgu mogą być przemieszczone na zewnątrz przez kostny ubytek w okolicy potylicy lub górnego kanału kręgowego. Ta postać jest zazwyczaj związana z wyraźnymi zaburzeniami neurologicznymi.

Malformacja Chiari typu IV

Jako typ IV tradycyjnie opisywano ciężkie niedorozwinięcie móżdżku. W nowoczesnych klasyfikacjach ta postać nie zawsze jest jednak zaliczana do właściwych malformacji Chiari.

Spina bifida i rdzeń kręgowy

Spina bifida to wrodzona wada cewy nerwowej, w której części kręgosłupa nie zamykają się całkowicie podczas rozwoju embrionalnego. W zależności od nasilenia mogą być zajęte rdzeń kręgowy i nerwy. Szczególnie malformacja Chiari typu II jest ściśle związana z przepukliną oponowo-rdzeniową.

Diagnoza i leczenie

Diagnoza jest zazwyczaj stawiana na podstawie badań obrazowych, w szczególności za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI). Leczenie zależy od typu, nasilenia i objawów. W przypadkach objawowych lub zaawansowanych może być konieczne leczenie neurochirurgiczne.

Ważna uwaga

Malformacja Chiari i rozszczep kręgosłupa to schorzenia lub wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego, które muszą być diagnozowane i prowadzone przez lekarza specjalistę. Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Symphytum off., Calcarea phos., Hypericum