Gorączka denga (denga) – przenoszona przez komary infekcja wirusowa „wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Denga (dengue) – przenoszona przez komary infekcja wirusowa

Denga Denga jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusy dengi, występującą przede wszystkim w regionach tropikalnych i subtropikalnych. Do zakażenia dochodzi głównie przez zakażone komary z rodzaju Aedes, w szczególności Aedes aegypti i Aedes albopictus (komar tygrysi).

Choroba może przebiegać bezobjawowo lub stosunkowo łagodnie, ale może też prowadzić do ciężkiego przebiegu dengi z krwawieniami, niewydolnością krążenia i zajęciem narządów .

Czynnik etiologiczny i drogi zakażenia

Dengę wywołują cztery blisko spokrewnione serotypy wirusa dengi:

• DENV-1

• DENV-2

• DENV-3

• DENV-4

Wirusy należą do rodziny flawiwirusów.

Do zakażenia dochodzi przede wszystkim przez ukąszenie zakażonego komara z rodzaju Aedes. Bezpośrednie przenoszenie z człowieka na człowieka w normalnym życiu codziennym nie występuje.

Okres inkubacji

Po ukąszeniu przez zakażonego komara objawy pojawiają się typowo po kilku dniach.

Choroba często zaczyna się nagle wysoką gorączką i wyraźnym złym samopoczuciem.

Typowe objawy

Możliwe dolegliwości to:

• nagła wysoka gorączka

• silne bóle głowy

• ból za oczami

• wyraźne bóle mięśni i kończyn

• bóle stawów

• zmęczenie i osłabienie

• nudności i wymioty

• wysypka skórna

• brak apetytu

Z powodu niekiedy bardzo silnych bólów mięśni, kości i stawów dengę nazywano dawniej „gorączką łamiącą kości” .

Zmiany w morfologii krwi

W przebiegu dengi mogą wystąpić charakterystyczne zmiany parametrów krwi, w szczególności:

• spadek liczby płytek krwi (małopłytkowość)

• spadek liczby krwinek białych (leukopenia)

• w ciężkim przebiegu zmiany hematokrytu spowodowane przesunięciami płynów

Sama niska liczba płytek krwi nie określa jednak stopnia ciężkości. Decydująca jest cała sytuacja kliniczna.

Faza krytyczna

Szczególna uwaga jest wymagana, gdy gorączka po kilku dniach ustępuje.

Spadek gorączki w przebiegu dengi nie zawsze oznacza, że choroba minęła. U części pacjentów właśnie w tym momencie rozpoczyna się faza krytyczna.

W wyniku zwiększonej przepuszczalności naczyń płyn może wydostawać się z naczyń krwionośnych do otaczających tkanek.

Objawy ostrzegawcze ciężkiej dengi

Do ważnych objawów ostrzegawczych należą:

• silny lub utrzymujący się ból brzucha

• powtarzające się lub utrzymujące się wymioty

• krwawienia z nosa lub dziąseł

• wymioty krwawe

• krew w stolcu lub czarny stolec

• narastające osłabienie

• wyraźny niepokój lub nietypowa senność

• duszność

• problemy z krążeniem

• gromadzenie się płynów

• objawy zajęcia narządów

Te dolegliwości wymagają natychmiastowej oceny medycznej.

Ciężka denga

Ciężki przebieg może wiązać się ze znaczną utratą płynu z naczyń krwionośnych, ciężkimi krwawieniami lub zajęciem narządów.

Możliwe powikłania to:

• wstrząs dengi

• ciężkie krwawienia

• zajęcie wątroby

• zajęcie serca

• powikłania neurologiczne

• niewydolność krążenia

Ciężki przebieg dengi może zagrażać życiu i wymaga leczenia szpitalnego lub intensywnej terapii.

Wtórne zakażenie dengą

Po zakażeniu powstaje długotrwała odporność głównie przeciwko danemu serotypowi dengi.

Późniejsze zakażenie innym serotypem jest możliwe. Niektóre wtórne zakażenia mogą być związane z zwiększonym ryzykiem ciężkiego przebiegu .

Diagnoza

Diagnoza opiera się na:

• dolegliwościach i badaniu klinicznym

• pobycie na obszarze występowania dengi

• morfologii krwi

• swoistej diagnostyce laboratoryjnej

W zależności od czasu trwania choroby można zastosować między innymi bezpośrednie wykrywanie wirusa lub testy antygenowe, a później badania przeciwciał.

Inne tropikalne choroby zakaźne mogą powodować podobne dolegliwości i w razie potrzeby należy je wykluczyć.

Leczenie

Nie jest dostępna swoista standardowa terapia przeciwwirusowa przeciwko dendze. Leczenie ma przede wszystkim charakter wspomagający.

Szczególnie ważne są:

• wystarczające i kontrolowane nawodnienie

• monitorowanie krążenia

• kontrola morfologii krwi przy odpowiednim nasileniu choroby

• leczenie gorączki i bólu

• częsta kontrola w przypadku objawów ostrzegawczych

W ciężkiej dendze może być konieczne leczenie szpitalne z dożylną terapią płynami i intensywnym monitorowaniem.

Ostrożność przy lekach przeciwbólowych

W przypadku podejrzenia dengi należy kwas acetylosalicylowy (ASS/aspiryna) i niesteroidowe leki przeciwzapalne, takie jak ibuprofen lub diklofenak, bez zalecenia lekarza unikać, ponieważ mogą zwiększać ryzyko krwawienia.

Do leczenia gorączki i bólu często stosuje się paracetamol , o ile nie istnieją indywidualne przeciwwskazania i przestrzega się dozwolonego dawkowania.

Ochrona przed kolejnymi ukąszeniami komarów

Osoby chore powinny również w trakcie choroby w miarę możliwości konsekwentnie chronić się przed ukąszeniami komarów.

Komar może pobrać wirusa od zakażonej osoby, a następnie zarazić kolejnych ludzi.

Odpowiednie środki ochronne obejmują:

• skuteczne repelenty na komary

• długą odzież

• moskitiery

• siatki na okna

• ograniczenie otwartych zbiorników wodnych jako miejsc lęgowych

Denga po podróży

Gorączka po pobycie w regionie tropikalnym lub subtropikalnym powinna zostać wyjaśniona medycznie.

Przy tym, oprócz dengi, w zależności od celu podróży należy w szczególności wziąć pod uwagę inne choroby, takie jak malaria . Malaria również może przebiegać z zagrożeniem życia i przy odpowiednim wywiadzie podróżnym musi zostać szybko wykluczona.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w różnych chorobach przebiegających z gorączką i związanych z nimi dolegliwościach stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowych dowodów na skuteczne leczenie zakażenia wirusem dengi, zapobieganie ciężkiemu przebiegowi dengi lub leczenie wstrząsu dengowego za pomocą środków homeopatycznych.

W szczególności krytyczna faza choroby dengi może rozwinąć się szybko. Konieczny nadzór medyczny, terapia płynami lub leczenie szpitalne nie mogą być zatem zastąpione ani opóźnione przez środki homeopatyczne.

Ważna wskazówka

W przypadku podejrzenia dengi, zwłaszcza przy silnych bólach brzucha, powtarzających się wymiotach, krwawieniach, duszności, problemach z krążeniem, znacznej słabości, splątaniu lub wyraźnym pogorszeniu po spadku gorączki należy natychmiast skorzystać z pomocy medycznej.

Przy gorączce po podróży do tropików należy ponadto wykluczyć lekarsko możliwą malarię lub inną chorobę zakaźną wymagającą leczenia.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnym celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Eupatorium perf., Rhus tox., Belladonna, Hamamelis, Arnica