Nietrzymanie moczu – mimowolna utrata moczu i osłabienie pęcherza "Wsparcie" Homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Nietrzymanie moczu – mimowolna utrata moczu i osłabienie pęcherza

Nietrzymanie moczu, potocznie często nazywane osłabieniem pęcherza , to mimowolna utrata moczu. Może dotyczyć kobiet i mężczyzn w każdym wieku, jednak wraz z wiekiem występuje coraz częściej.

Nietrzymanie moczu nie jest samodzielną chorobą o jednej tylko przyczynie. Istnieje kilka jego postaci, które znacznie różnią się pod względem powstawania, objawów i leczenia.

Typowe objawy

W zależności od postaci mogą wystąpić:

• mimowolna utrata moczu

• utrata moczu podczas kaszlu, kichania lub śmiechu

• utrata moczu podczas uprawiania sportu lub podnoszenia ciężarów

• nagle pojawiające się, trudne do opanowania parcie na mocz

• bardzo częste oddawanie moczu

• nocne parcie na mocz

• uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza

• ciągłe lub kroplowe popuszczanie moczu

Nietrzymanie moczu wysiłkowe

W przypadku nietrzymania moczu wysiłkowego dochodzi do utraty moczu, gdy wzrasta ciśnienie w jamie brzusznej, na przykład podczas:

• kaszlu

• kichania

• śmiechu

• podnoszenia ciężarów

• wchodzenia po schodach

• biegania lub uprawiania sportu

Przyczyną jest często osłabienie mięśni dna miednicy lub mechanizmu zamykającego cewkę moczową.

U kobiet może to wystąpić na przykład po ciążach i porodach lub po menopauzie. U mężczyzn nietrzymanie moczu wysiłkowe może pojawić się zwłaszcza po niektórych operacjach prostaty.

Nietrzymanie moczu z parcia – pęcherz nadreaktywny

W przypadku nietrzymania moczu z parcia nagle pojawia się bardzo silne parcie na mocz, którego nie można wystarczająco stłumić.

Typowe są:

• nagłe silne parcie na mocz

• częste oddawanie moczu

• niewielkie ilości moczu

• nocne oddawanie moczu

• utrata moczu, zanim dotrze się do toalety

Nietrzymanie moczu z parcia może być częścią pęcherza nadreaktywnego (Overactive Bladder) .

Nietrzymanie moczu mieszane

W przypadku nietrzymania moczu mieszanego występują jednocześnie objawy nietrzymania moczu wysiłkowego i z parcia.

Osoby dotknięte tym schorzeniem tracą na przykład mocz podczas kaszlu lub kichania, a dodatkowo cierpią z powodu nagle pojawiającego się, trudnego do opanowania parcia na mocz.

Nietrzymanie moczu z przepełnienia

W przypadku nietrzymania moczu z przepełnienia pęcherz nie może się całkowicie opróżnić. Pozostaje mocno wypełniony, a mocz odpływa kroplami lub w sposób niekontrolowany.

Możliwe przyczyny to:

• powiększenie prostaty

• zwężenie cewki moczowej

• zaburzenia opróżniania pęcherza

• niektóre choroby neurologiczne

• osłabione mięśnie pęcherza

• niektóre leki

Znaczne zaleganie moczu może sprzyjać zakażeniom dróg moczowych i uszkodzeniu górnych dróg moczowych.

Nietrzymanie moczu odruchowe lub neurogenne

Choroby lub urazy układu nerwowego mogą zaburzać kontrolę nad pęcherzem.

Możliwe przyczyny to na przykład:

• urazy rdzenia kręgowego

• stwardnienie rozsiane

• udar mózgu

• choroba Parkinsona

• niektóre postacie neuropatii cukrzycowej

• inne choroby neurologiczne

Neurogenne zaburzenie czynności pęcherza powinno zostać zdiagnozowane urologicznie lub neurologicznie.

Nietrzymanie moczu u kobiet

U kobiet szczególną rolę odgrywają zmiany w obrębie dna miednicy.

Czynnikami sprzyjającymi mogą być:

• ciąża

• porody drogą pochwową

• osłabienie dna miednicy

• obniżenie pęcherza moczowego lub macicy

• zmiany hormonalne po menopauzie

• nadwaga

• przewlekły kaszel

Nietrzymanie moczu u mężczyzn

U mężczyzn rolę mogą odgrywać między innymi następujące czynniki:

• łagodne powiększenie gruczołu krokowego

• operacje gruczołu krokowego

• choroby neurologiczne

• zaburzenia opróżniania pęcherza moczowego

• pęcherz nadreaktywny

Dlatego w przypadku nowo pojawiającego się nietrzymania moczu u mężczyzny należy przeprowadzić badanie urologiczne.

Diagnostyka

W zależności od dolegliwości w celu diagnostyki można zastosować:

• szczegółowy wywiad

• dzienniczek pęcherza moczowego lub mikcji

• badanie moczu

• badanie fizykalne

• badanie dna miednicy

• badanie ultrasonograficzne

• pomiar zalegania moczu

• ocena gruczołu krokowego u mężczyzn

• w razie potrzeby badania urodynamiczne

• dalsza diagnostyka urologiczna lub ginekologiczna

Ważne jest przede wszystkim ustalenie, jaka forma nietrzymania moczu występuje, ponieważ wynikają z tego różne możliwości leczenia.

Trening mięśni dna miednicy

W przypadku wysiłkowego nietrzymania moczu do najważniejszych metod leczenia zachowawczego należy ukierunkowany trening mięśni dna miednicy .

Kluczowe znaczenie ma trenowanie właściwych mięśni i regularne wykonywanie ćwiczeń. Pomocne może być w tym prowadzenie przez fizjoterapeutę.

Trening pęcherza moczowego

W przypadku dolegliwości naglących sensowny może być ustrukturyzowany trening pęcherza moczowego . Celem jest między innymi stopniowe wydłużanie odstępów między wizytami w toalecie oraz poprawa kontroli nad parciem na mocz.

Dzienniczek mikcji może pomóc w dokumentowaniu ilości wypijanych płynów, wizyt w toalecie, ilości oddawanego moczu oraz epizodów nietrzymania moczu.

Leczenie farmakologiczne

W niektórych postaciach nietrzymania moczu z parcia lub pęcherza nadreaktywnego można stosować leki wpływające na aktywność pęcherza moczowego.

U kobiet po menopauzie w przypadku odpowiednich dolegliwości urogenitalnych może dodatkowo wchodzić w grę miejscowa terapia estrogenowa dopochwowa .

Wybór odpowiedniego leczenia należy podejmować indywidualnie.

Leczenie operacyjne

W przypadku nasilonego wysiłkowego nietrzymania moczu, jeśli metody zachowawcze nie przynoszą wystarczającej poprawy, dostępne są różne procedury operacyjne.

Wybór odpowiedniej metody zależy między innymi od płci, przyczyny i stopnia nasilenia nietrzymania moczu.

Produkty dla osób z nietrzymaniem moczu

Do czasu osiągnięcia wystarczającej kontroli lub gdy całkowite wyleczenie nie jest możliwe, odpowiednie środki pomocnicze mogą ułatwić codzienne funkcjonowanie.

Należą do nich na przykład:

• wkładki przy nietrzymaniu moczu

• specjalne wkłady

• majtki chłonne

• inne indywidualnie dopasowane środki pomocnicze

Ważna jest staranna pielęgnacja skóry, ponieważ dłuższy kontakt z moczem może powodować podrażnienia skóry oraz zapalenie skóry związane z nietrzymaniem moczu .

Nagle pojawiające się nietrzymanie moczu

Nowo pojawiające się i nagle występujące nietrzymanie moczu powinno zostać zdiagnozowane. Przemijające przyczyny mogą być na przykład infekcja dróg moczowych, określone leki lub ostra choroba.

Jeśli nietrzymanie moczu pojawia się nagle wraz z drętwieniem w okolicy genitaliów lub pośladków, osłabieniem nóg, silnym bólem pleców lub problemami z wypróżnianiem należy wykluczyć poważną przyczynę neurologiczną, taką jak zespół ogona końskiego.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych czynnościowych dolegliwości pęcherza i postaci osłabienia pęcherza stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Niezawodne leczenie nietrzymania moczu środkami homeopatycznymi nie jest potwierdzone naukowo.

Sprawdzone środki diagnostyczne i terapeutyczne, takie jak trening mięśni dna miednicy, trening pęcherza, leczenie farmakologiczne lub ewentualnie operacyjne, nie powinny być zatem zastępowane ani opóźniane.

Ważna wskazówka

Nowo pojawiające się, nasilające się lub dłużej utrzymujące się nietrzymanie moczu powinno zostać zdiagnozowane przez lekarza, odpowiednio urologicznie lub ginekologicznie.

W przypadku nagłego nietrzymania moczu wraz z objawami paraliżu, osłabieniem nóg, drętwieniem w okolicy genitaliów lub pośladków albo silnym bólem pleców konieczna jest natychmiastowa konsultacja medyczna.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu informowaniu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Cantharis, Sabal serrulata, Conium mac., Medorrhinum, Hyoscyamus niger