Choroby neuronu ruchowego – choroby i uszkodzenia komórek nerwowych ruchowych "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Choroby neuronu ruchowego – choroby i uszkodzenia komórek nerwowych ruchowych

Choroby neuronu ruchowego to grupa chorób neurologicznych, w których komórki nerwowe odpowiedzialne za sterowanie mięśniami szkieletowymi – tak zwane neurony ruchowe – ulegają uszkodzeniu lub stopniowemu obumieraniu.

Neurony ruchowe znajdują się w mózgu, pniu mózgu i rdzeniu kręgowym. Przekazują impulsy ruchowe układu nerwowego do mięśni. Jeśli te komórki nerwowe zostaną uszkodzone, mięśnie nie mogą być już wystarczająco pobudzane.

Jak powstają choroby neuronu ruchowego?

Przyczyny są różne i częściowo nie zostały jeszcze w pełni wyjaśnione. W zależności od choroby mogą zmiany genetyczne, zaburzenia różnych procesów komórkowych i inne mechanizmy neurologiczne odgrywać rolę.

Do najbardziej znanych chorób neuronu ruchowego należy stwardnienie zanikowe boczne (ALS). Inne choroby mogą dotyczyć głównie górnych lub dolnych neuronów ruchowych.

Jakie objawy mogą wystąpić?

W zależności od tego, które komórki nerwowe ruchowe są zajęte, mogą pojawić się różne dolegliwości:

• postępujące osłabienie mięśni

• zanik mięśni (atrofia mięśni)

• Drżenia mięśniowe (fascykulacje)

• Kurcze mięśni

• zwiększone napięcie mięśniowe i spastyczność

• trudności w chodzeniu i w wykonywaniu precyzyjnych ruchów

• ograniczenia motoryki małej

• zaburzenia mowy i połykania

• w zaawansowanym stadium choroby upośledzenie mięśni oddechowych

uszkodzenie górnych i dolnych neuronów ruchowych

W przypadku uszkodzenia górnych neuronów ruchowych, które biegną z mózgu do rdzenia kręgowego, mogą wystąpić w szczególności sztywność mięśni, spastyczność i wzmożone odruchy.

Uszkodzenie dolnych neuronów ruchowych, które prowadzą z rdzenia kręgowego lub pnia mózgu do mięśni, może natomiast powodować przede wszystkim osłabienie mięśni, zanik mięśni, drżenia mięśniowe i osłabione odruchy.

Diagnoza i leczenie

Diagnostyka neurologiczna może obejmować, obok badania fizykalnego, między innymi elektromiografię (EMG), pomiary przewodnictwa nerwowego, badania MRI oraz badania laboratoryjne i ewentualnie badania genetyczne.

Leczenie zależy od konkretnej choroby i jej przyczyny. W zależności od obrazu klinicznego można zastosować leki, fizjoterapię, terapię zajęciową, logopedię, terapię oddechową oraz inne środki wspomagające.

Ważna wskazówka

Nowo pojawiające się lub postępujące osłabienie mięśni, zanik mięśni, zaburzenia połykania lub mowy powinny zostać zdiagnozowane neurologicznie.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Cuprum met., Gelsemium