Przetoka odbytu / kanał przetoki – przewlekły zapalny kanał łączący w okolicy odbytu "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Przetoka odbytu / kanał przetoki – przewlekły zapalny kanał łączący w okolicy odbytu

Przetoka odbytu to patologiczny, rurkowaty kanał przetoki między kanałem odbytu względnie jelitem końcowym a skórą w okolicy odbytu. Często powstaje po zapaleniu gruczołów odbytu i wynikłym z niego ropniu odbytu.

Kanał przetoki może utrzymywać się trwale i wielokrotnie wydzielać wydzielinę, ropę lub krew wydzielać.

Jak powstaje przetoka odbytu?

Najczęstszą przyczyną jest zakażenie małych gruczołów w okolicy kanału odbytu. W jego wyniku może najpierw powstać ropień. Po jego samoistnym lub operacyjnym opróżnieniu może pozostać kanał przetoki.

Inne możliwe przyczyny to:

• nawracające ropnie odbytu

• choroba Leśniowskiego-Crohna

• inne przewlekłe choroby zapalne jelit

• urazy lub operacje w okolicy odbytu

• rzadko określone zakażenia

• rzadko choroby nowotworowe

W przypadku nawracających lub złożonych przetok odbytu należy w szczególności wziąć pod uwagę chorobę Leśniowskiego-Crohna jako możliwą przyczynę.

Jakie objawy mogą wystąpić?

Typowe są:

• niewielki otwór obok odbytu

• nawracający wyciek ropy lub wydzieliny

• sącząca się skóra w okolicy odbytu

• domieszka krwi

• świąd i podrażnienia skóry

• Uczucie ucisku

• Ból, szczególnie przy ponownym tworzeniu się ropnia

• nawracające obrzęki

• nieprzyjemny zapach

Gdy kanał przetoki zamknie się i wydzielina nie może już odpływać, może ponownie utworzyć się bolesny ropień.

Przetoka odbytu i ropień odbytu

Ropień odbytu i przetoka odbytu często są ze sobą powiązane:

Ropień odbytu to ostre nagromadzenie ropy, które może powodować silny ból, obrzęk i gorączkę.

Przetoka odbytu jest natomiast najczęściej przewlekle utrzymującym się kanałem, który może pozostać po takim stanie zapalnym.

Diagnostyka – ustalenie przebiegu kanału przetoki

Dla leczenia kluczowe jest ustalenie dokładnego przebiegu kanału przetoki i jego stosunku do zwieracza.

W diagnostyce mogą być stosowane:

• badanie proktologiczne

• badanie kanału odbytu

• endosonografia

• w przypadku przetok złożonych MRI miednicy

• w razie potrzeby badanie w znieczuleniu

W przypadku niejasnych lub nawracających przetok mogą być konieczne dalsze badania w celu poszukiwania choroby podstawowej jelit.

Leczenie

Istniejąca przetoka odbytu często nie goi się trwale samoistnie. Dlatego ostateczne leczenie odbywa się najczęściej chirurgicznie lub proktologicznie.

Wybór odpowiedniej metody zależy w szczególności od tego, jak przebiega kanał przetoki w stosunku do zwieracza. Celem jest usunięcie przetoki przy jednoczesnym zachowaniu kontynencji.

W zależności od typu przetoki bierze się pod uwagę na przykład:

• przecięcie przetoki w przypadku odpowiednich przetok powierzchownych

• drenaż nicią (seton)

• metody operacyjne oszczędzające zwieracz

• leczenie współistniejącego ropnia

• w przypadku choroby Leśniowskiego-Crohna dodatkowo leczenie farmakologiczne choroby podstawowej

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego w przypadku różnych schorzeń i dolegliwości.

Wiarygodne usunięcie istniejącego anatomicznego przetoki odbytu lub ropnia okołoodbytniczego za pomocą środków homeopatycznych nie jest potwierdzone naukowo. Konieczna diagnostyka i leczenie proktologiczne lub chirurgiczne nie powinny być zatem zastępowane ani opóźniane.

Ważna wskazówka

Silne, narastające bóle, znaczny obrzęk w okolicy odbytu, gorączka lub dreszcze mogą wskazywać na ropień okołoodbytniczy. Należy go niezwłocznie poddać badaniu lekarskiemu, ponieważ często konieczne jest chirurgiczne odbarczenie.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Hypericum, Arsenicum album, Psorinum