Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) – zapalna, złuszczająca choroba skóry "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Łojotokowe zapalenie skóry (wyprysk łojotokowy) – zapalna, złuszczająca choroba skóry

Łojotokowe zapalenie skóry łojotokowe zapalenie skóry, zwane również wypryskiem łojotokowym , jest częstą, najczęściej przewlekłą lub nawracającą zapalną chorobą skóry. Typowe są zaczerwienione, złuszczające się i częściowo swędzące zmiany skórne, szczególnie w obszarach o dużej liczbie gruczołów łojowych.

Szczególnie często zajęte są skóra głowy, twarz, brwi, fałdy nosowe i okolica za uszami.

Choroba jest niezakaźna i nie ma nic wspólnego z niewystarczającą higieną.

Typowe objawy

Łojotokowe zapalenie skóry może objawiać się poprzez:

• białawe do żółtawych łuski

• częściowo przetłuszczające się łuski

• zaczerwieniona i zapalona skóra

• świąd

• pieczenie lub uczucie napięcia

• nawracające zaostrzenia

• nasilone złuszczanie skóry głowy

U niektórych osób na pierwszy plan wysuwają się suche, drobne łuski, u innych raczej żółtawe, tłuste i mocno przylegające łuski.

Gdzie występuje łojotokowe zapalenie skóry?

Typowe miejsca na ciele to:

• owłosiona skóra głowy

• linia włosów

• brwi

• między brwiami

• skrzydełka nosa i fałdy nosowo-wargowe

• okolica brody

• za uszami

• zewnętrzny przewód słuchowy

• okolica mostka

• górna część pleców

Choroba preferuje obszary skóry o dużej gęstości gruczołów łojowych.

Jaką rolę odgrywają drożdżaki Malassezia?

W powstawaniu choroby odgrywają między innymi rolę drożdżaki Malassezia . Te mikroorganizmy zasadniczo należą do normalnej flory skórnej.

U osób z łojotokowym zapaleniem skóry skóra najwyraźniej reaguje wzmożone na Malassezia i jej produkty przemiany materii. Wraz z produkcją łoju, barierą skórną i indywidualną skłonnością do stanów zapalnych może to sprzyjać typowym zmianom skórnym.

Łojotokowe zapalenie skóry nie jest więc klasyczną zakaźną infekcją grzybiczą, chociaż substancje przeciwgrzybicze mogą stanowić ważny element leczenia.

Możliwe czynniki wyzwalające i nasilające

Zaostrzenia mogą być sprzyjane między innymi przez:

• stres

• zimna pora roku

• suche powietrze z ogrzewania

• zwiększona produkcja łoju

• czynniki hormonalne

• brak snu

• niektóre choroby neurologiczne

• osłabiona odporność

Wielu pacjentów doświadcza silniejszych dolegliwości zimą, a poprawy latem.

Łojotokowe zapalenie skóry skóry głowy

Na skórze głowy choroba może przebiegać od łagodnego złuszczania do wyraźnych zmian zapalnych.

Typowe są:

• silne złuszczanie

• tłuste lub suche łuski

• zaczerwieniona skóra głowy

• świąd

• tworzenie się strupów przy silniejszym zapaleniu

Poprzez intensywne drapanie skóra może zostać dodatkowo uszkodzona i wtórnie ulec zakażeniu bakteryjnemu.

Łojotokowe zapalenie skóry na twarzy

Na twarzy zmiany występują szczególnie często na brwiach, skrzydełkach nosa, fałdach nosowo-wargowych, na linii włosów i w okolicy brody .

Typowe są czerwonawe zmiany skórne z drobnym do żółtawego złuszczaniem.

Ciemieniucha u niemowląt

Szczególna postać może wystąpić już w wieku niemowlęcym. Wówczas na skórze głowy powstają przede wszystkim żółtawe, tłuste i mocno przylegające łuski lub strupy.

Ta postać jest często określana jako ciemieniucha i w wielu przypadkach jest nieszkodliwa oraz przemijająca.

Należy ją odróżnić od bardziej zapalnego lub swędzącego atopowego zapalenia skóry.

Odróżnienie od łuszczycy

Łojotokowe zapalenie skóry może przypominać łuszczycę .

W łuszczycy zmiany skórne są często:

• bardziej ograniczone

• wyraźniej pogrubione

• z wyraźnym srebrzysto-białym złuszczaniem

Istnieją jednak również postacie mieszane lub przejściowe, określane jako łuszczyca łojotokowa .

Inne możliwe pomyłki

Podobne dolegliwości mogą wystąpić w przypadku:

• atopowego zapalenia skóry

• kontaktowego zapalenia skóry

• łuszczycy

• trądziku różowatego

• infekcji grzybiczych skóry

• alergicznych reakcji skórnych

W przypadku niejasnych lub nietypowo nasilonych zmian wskazane jest badanie dermatologiczne.

Diagnoza

Diagnoza jest stawiana najczęściej na podstawie charakterystycznego wyglądu i typowej lokalizacji.

W przypadku niejasnych wyników mogą być konieczne dodatkowe badania, aby wykluczyć na przykład łuszczycę lub inną chorobę grzybiczą.

Leczenie

Łojotokowe zapalenie skóry ma skłonność do nawrotów. Celem leczenia jest zatem zmniejszenie łuszczenia, stanu zapalnego i świądu oraz możliwie jak najskuteczniejsze zapobieganie nowym rzutom.

W zależności od lokalizacji i nasilenia można stosować:

• szampony przeciwgrzybicze

• kremy przeciwgrzybicze

• preparaty przeciwzapalne

• krótkotrwałe miejscowe kortykosteroidy

• inne substancje czynne o działaniu przeciwzapalnym

• odpowiednia pielęgnacja skóry medycznej

Często stosowane substancje czynne o działaniu przeciwgrzybiczym są skierowane przeciwko drożdżakom Malassezia.

W przypadku nawracających dolegliwości po skutecznym leczeniu ostrym może być wskazane przerywane leczenie podtrzymujące.

Pielęgnacja skóry i skóry głowy

Wspomagająco mogą być wskazane:

• łagodne oczyszczanie

• unikanie produktów drażniących lub silnie odtłuszczających

• nieusuwanie łusek na siłę

• regularne, ale delikatne oczyszczanie skóry głowy

• stosowanie odpowiednich medycznych szamponów przeciwłupieżowych

• możliwie jak największe ograniczenie indywidualnych czynników wyzwalających

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku złuszczających, zapalnych i swędzących dolegliwości skórnych stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowych dowodów na skuteczne leczenie łojotokowego zapalenia skóry lub celowe oddziaływanie na biorące udział drożdżaki Malassezia za pomocą środków homeopatycznych.

Konieczne leczenie dermatologiczne lub przeciwgrzybicze nie powinno być zatem zastępowane ani opóźniane.

Ważna wskazówka

Konsultacja lekarska lub dermatologiczna jest szczególnie wskazana, gdy zmiany skórne stają się silnie zapalne, bolesne, sączące lub ropne, rozprzestrzeniają się nietypowo silnie albo nie poprawiają się pomimo odpowiedniego leczenia.

Nowo pojawiające się, nietypowo ciężkie lub oporne na leczenie seborrhoiczne zapalenie skóry może być szczególnie u dorosłych powodem do medycznego wyjaśnienia możliwych chorób podstawowych lub osłabionej odporności.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnym celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Mezereum, Arsenicum album, Tuberculinum bac., Natrum sulphur, Graphites, Kalium sulphuricum, Psorinum