Leukoplakia jamy ustnej – biaława zmiana błony śluzowej i możliwy stan przedrakowy „wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Leukoplakia jamy ustnej – białe zmiany błony śluzowej i potencjalny stan przednowotworowy

leukoplakia jamy ustnej to w przeważającej mierze biała, nieusuwalna zmiana błony śluzowej jamy ustnej, którą po wykluczeniu innych schorzeń można zdiagnozować jako leukoplakię. Należy ona do potencjalnie złośliwych zmian błony śluzowej jamy ustnej, ponieważ u części takich zmian z czasem rozwija się rak płaskonabłonkowy jamy ustnej może się rozwinąć.

Leukoplakia to nie automatycznie rak. Ze względu na możliwe ryzyko zezłośliwienia należy jednak poddać ją badaniu specjalistycznemu lub stomatologicznemu oraz regularnie kontrolować.

Jak wygląda leukoplakia jamy ustnej?

Typowe są białe lub białoszare zmiany błony śluzowej, których – w przeciwieństwie do niektórych nalotów grzybiczych – nie można łatwo zetrzeć.

Wygląd może być różny:

• równomiernie biały i płaski

• pogrubiały lub stwardniały

• szorstka lub bruzdowana

• guzkowata względnie nieregularna

• biaława z czerwonymi częściami

• pojedynczo z małymi powierzchownymi ubytkami

Szczególnie zmiany z czerwonymi częściami, nieregularną powierzchnią, tworzeniem guzków lub stwardnieniem muszą być starannie zbadane.

Gdzie występuje leukoplakia?

Zasadniczo może występować w różnych miejscach jamy ustnej, na przykład:

• Język

• Brzeg języka

• Dno jamy ustnej

• Błona śluzowa policzków

• Dziąsła

• Podniebienie

• Wewnętrzna strona warg

Niektóre lokalizacje, w szczególności brzeg języka i dno jamy ustnej, mogą wiązać się z wyższym ryzykiem istotnych zmian komórkowych.

Możliwe przyczyny i czynniki ryzyka

Do najważniejszych czynników ryzyka należą:

• palenie tytoniu

• inne formy spożywania tytoniu

• regularne lub wysokie spożycie alkoholu

• połączenie tytoniu i alkoholu

• przewlekłe podrażnienia błony śluzowej

Jednak nie w każdym przypadku leukoplakii można ustalić jednoznaczną przyczynę.

Leukoplakia a stan przedrakowy

Termin stan przedrakowy jest często używane potocznie. Medycznie, leukoplakia jamy ustnej jest obecnie zaliczana raczej do potencjalnie złośliwych chorób błony śluzowej jamy ustnej.

Oznacza to, że leukoplakia może pozostać trwale łagodna, może jednak również wykazywać zmiany komórkowe lub dysplazję nabłonkową i w części przypadków rozwinąć się w raka jamy ustnej.

Indywidualne ryzyko zależy między innymi od:

• Lokalizacji

• Rozmiaru

• Obrazu klinicznego

• Występowanie dysplazji

• wynikiem histologicznym

• istniejących czynników ryzyka

Erytroleukoplakia i erytroplakia

Szczególnej uwagi wymagają zmiany z czerwonymi i białymi składnikami (erytroleukoplakia) oraz przeważnie czerwone zmiany błony śluzowej (erytroplakia).

Mogą one częściej wykazywać wyższy stopień zmian komórkowych i powinny zostać niezwłocznie zbadane przez lekarza specjalistę.

Diagnoza

Nieusuwalna biała zmiana błony śluzowej jamy ustnej powinna zostać zbadana, zwłaszcza jeśli utrzymuje się dłużej niż około dwóch tygodni.

W celu wyjaśnienia mogą być wskazane:

• dokładna inspekcja całej jamy ustnej

• badanie przez dentystę, chirurga stomatologicznego, chirurga szczękowo-twarzowego lub laryngologa

• ocena możliwych mechanicznych czynników drażniących

• w razie potrzeby dokumentacja fotograficzna

• biopsja z badaniem histologicznym

Badanie mikroskopowe tkanki jest kluczowe, aby ustalić, czy występuje już dysplazja lub zmiana złośliwa.

Leczenie

Leczenie zależy od wielkości, lokalizacji, a w szczególności od wyniku badania histologicznego.

Możliwe działania to:

• Eliminacja możliwych czynników ryzyka

• Zaprzestanie palenia

• Ograniczenie lub unikanie alkoholu

• Usunięcie przewlekłych mechanicznych podrażnień

• regularne kontrole specjalistyczne

• operacyjne usunięcie określonych zmian

• dalsze leczenie w przypadku potwierdzonej dysplazji lub wyniku złośliwego

Także po usunięciu regularne kontrole przebiegu ważne, ponieważ leukoplakia może nawracać lub w innych miejscach mogą pojawiać się nowe zmiany.

Odróżnienie od innych białych zmian

Nie każda biała zmiana w jamie ustnej jest leukoplakią.

W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić między innymi:

• kandydozę jamy ustnej

• liszaj płaski

• rogowacenie wywołane mechanicznie

• zmiany błony śluzowej spowodowane urazami

• inne choroby zapalne lub immunologiczne

Dlatego rozpoznania nie należy stawiać wyłącznie na podstawie białego wyglądu.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych zmian i dolegliwości błony śluzowej jamy ustnej stosuje się określone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Cofnięcie się leukoplakii jamy ustnej lub zapobieżenie możliwej przemianie złośliwej za pomocą środków homeopatycznych nie zostało potwierdzone naukowo.

Ponieważ leukoplakia może stanowić potencjalnie złośliwą zmianę błony śluzowej, konieczna biopsja, badanie histologiczne, kontrola specjalistyczna lub leczenie operacyjne w żadnym wypadku nie mogą zostać zastąpione ani opóźnione przez leczenie homeopatyczne.

Ważna wskazówka

Jedna nieusuwalna biała, czerwona lub mieszana czerwono-biała zmiana błony śluzowej jamy ustnej, która utrzymuje się dłużej niż około dwóch tygodni, powinna zostać zdiagnozowana przez specjalistę lub lekarza dentystę.

Szczególnie w przypadku stwardnienia, powiększenia, krwawienia, owrzodzenia, bólu, trudności w połykaniu lub guzka na szyi konieczne jest niezwłoczne badanie lekarskie.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Nitricum acidum, Mercurius solubilis