Owrzodzenia skóry na nogach spowodowane żylakami – żylne owrzodzenie podudzi (otwarta noga) "wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Owrzodzenia skóry nóg spowodowane żylakami – żylne owrzodzenie podudzi (otwarta noga)

Żylne owrzodzenie podudzi, potocznie często określane jako otwarta noga , to przewlekłe owrzodzenie skóry na podudziu, które powstaje najczęściej w wyniku przewlekłej niewydolności żylnej i zaawansowanych żylaków (varices) .

Gdy zastawki żylne w nogach przestają wystarczająco się zamykać, krew nie może być już skutecznie transportowana z powrotem do serca. Dochodzi do zwiększonego ciśnienia w układzie żylnym. To trwale podwyższone ciśnienie żylne może coraz bardziej uszkadzać skórę i tkankę podskórną, a w końcu doprowadzić do powstania przewlekłego owrzodzenia.

Jak powstają owrzodzenia skóry spowodowane żylakami?

W zdrowych żyłach nóg zastawki żylne zapewniają transport krwi w kierunku serca.

W przypadku żylaków lub przewlekłej niewydolności żylnej zastawki te częściowo przestają się wystarczająco zamykać. Krew zalega w nogach.

W wyniku tego mogą powstawać:

• przewlekłe obrzęki nóg

• podwyższone ciśnienie w żyłach

• nagromadzenie płynu w tkankach

• przewlekłe reakcje zapalne

• zmiany skórne

• pogorszenie zaopatrzenia tkanek w tlen i składniki odżywcze

W zaawansowanym stadium nawet niewielkie uszkodzenie może wystarczyć, aby powstała rana, która trudno się goi.

Typowa lokalizacja

Żylne owrzodzenia skóry występują szczególnie często na podudziu w okolicy kostki przyśrodkowej .

Mogą jednak wraz z postępem choroby rozprzestrzeniać się na większe obszary podudzia.

Typowe dolegliwości i zmiany skórne

Jeszcze przed powstaniem otwartego owrzodzenia mogą występować objawy przewlekłej niewydolności żylnej.

Należą do nich:

• widoczne żylaki

• ciężkie lub zmęczone nogi

• obrzęki, szczególnie w okolicy kostek

• uczucie napięcia

• świąd

• brązowawe przebarwienia skórne

• sucha lub zapalnie zmieniona skóra

• stwardnienie skóry i tkanki podskórnej

• trudno gojące się drobne uszkodzenia

W przypadku istniejącego owrzodzenia mogą dodatkowo wystąpić:

• otwarte, częściowo rozległe rany

• sączące powierzchnie ran

• wydzielina z rany

• ból

• wrażliwe brzegi rany

• stany zapalne skóry w otoczeniu

• w przypadku dodatkowego zakażenia ropa lub nieprzyjemny zapach

Przewlekła niewydolność żylna

Żylne owrzodzenie jest często zaawansowanym stadium przewlekłej niewydolności żylnej (PNŻ).

Oprócz żylaków również wcześniejsze zakrzepica żył głębokich i wynikające z niej uszkodzenia zastawek żylnych mogą powodować przewlekłe zaburzenie odpływu żylnego.

Diagnoza

Przed leczeniem owrzodzenia nogi należy ustalić, czy rzeczywiście występuje przyczyna żylna.

Do diagnostyki mogą należeć:

• badanie nóg i rany

• ocena żylaków i obrzęków

• badanie ultrasonograficzne żył metodą duplex lub Dopplera

• badanie ukrwienia tętniczego

• wskaźnik kostka-ramię (ABI) w przypadku odpowiedniego wskazania

• w razie potrzeby badanie mikrobiologiczne przy podejrzeniu zakażenia

• w przypadku nietypowych lub niegojących się ran ewentualnie pobranie próbki tkanki

Badanie ukrwienia tętniczego jest szczególnie ważne, ponieważ oprócz owrzodzeń czysto żylnych mogą występować również owrzodzenia tętnicze lub mieszane tętniczo-żylne.

Leczenie

Leczenie ma dwa zasadnicze cele: istniejące owrzodzenie skóry powinno się zagoić, a jednocześnie musi być leczone leżące u jego podstaw zastój żylny .

Do najważniejszych działań należą, w zależności od wyniku badania:

• profesjonalne zaopatrzenie rany

• odpowiednie nowoczesne opatrunki na ranę

• regularne oczyszczanie rany

• ewentualnie usunięcie martwej tkanki

• leczenie klinicznie istotnego zakażenia

• ruch i aktywizacja pompy mięśni łydki

• uniesienie nóg

• leczenie przewlekłej niewydolności żylnej

terapia kompresyjna

W przypadku owrzodzenia wywołanego głównie przyczyną żylną do najważniejszych działań leczniczych należy terapia kompresyjna .

Poprzez opatrunki kompresyjne lub odpowiednie medyczne systemy kompresyjne wspomagany jest powrót żylny i zmniejszane jest ciśnienie w układzie żylnym.

Przed zastosowaniem silniejszej kompresji, zwłaszcza w przypadku podejrzenia dodatkowego zaburzenia ukrwienia tętniczego, należy sprawdzić ukrwienie tętnicze.

Leczenie żylaków

W zależności od wyniku badania dodatkowo może być celowe ukierunkowane leczenie chorych żył.

Możliwe metody to na przykład:

• wewnątrznaczyniowe metody termiczne

• skleroterapia (obliteracja)

• leczenie operacyjne żylaków

• inne metody medycyny naczyniowej

Leczenie leżącej u podstaw choroby żylnej może również przyczynić się do zmniejszenia ryzyka ponownych owrzodzeń skóry .

Profilaktyka po zagojeniu

Również po całkowitym zagojeniu istnieje zwiększone ryzyko ponownego wystąpienia owrzodzenia.

Ważnymi działaniami mogą zatem być:

• konsekwentna kompresja zgodnie z zaleceniem lekarskim

• regularny ruch

• aktywizacja mięśni łydki

• unikanie długich okresów siedzenia lub stania bez ruchu

• staranna pielęgnacja skóry

• wczesne zaopatrzenie drobnych urazów

• kontrola i leczenie istniejących żylaków

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych dolegliwości skórnych, ran i schorzeń naczyniowych stosuje się ustalone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowego potwierdzenia, że żylne owrzodzenie podudzi lub przewlekła niewydolność żylna mogą być skutecznie wyleczone za pomocą środków homeopatycznych.

Konieczne profesjonalne zaopatrzenie rany, terapia kompresyjna i leczenie naczyniowe nie mogą zatem zostać zastąpione ani opóźnione.

Ważna wskazówka

Przewlekłe lub nowo powstałe owrzodzenie otwartej nogi powinno zostać zdiagnozowane przez lekarza lub specjalistę medycyny naczyniowej, ponieważ należy rozróżnić przyczyny żylne, tętnicze, cukrzycowe i inne.

W przypadku szybko narastającego zaczerwienienia, przegrzania, obrzęku, ropy, nieprzyjemnego zapachu, silnego bólu, czarnej lub martwej tkanki, gorączki lub dreszczy wymagane jest szybkie wyjaśnienie medyczne.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom informacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Hamamelis, Arnica