Pemphigus – zapalne tworzenie się pęcherzy na skórze i błonach śluzowych "Wsparcie" homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Pemphigus – zapalne pęcherze skóry i błon śluzowych

Pemphigus oznacza grupę rzadkich, potencjalnie ciężkich chorób autoimmunologicznych, w których tworzą się pęcherze oraz otwarte, zapalne zmiany na skórze i błonach śluzowych. Szczególnie znany jest Pemphigus vulgaris.

Sama choroba nie jest wywoływana przez infekcję i nie jest zaraźliwa. Pęknięte pęcherze i otwarte zmiany skórne mogą jednak dodatkowo ulec zakażeniu bakteriami lub innymi patogenami.

Jak powstaje pemfigus?

W przebiegu pemfigusa układ odpornościowy wytwarza przeciwciała przeciwko określonym białkom, które są istotne dla łączności komórek skóry. W wyniku tego komórki skóry tracą wzajemne połączenie.

W konsekwencji już przy niewielkim obciążeniu mechanicznym mogą wiotkie pęcherze tworzyć się, które łatwo pękają i pozostawiają bolesne, sączące się zmiany skórne.

Typowe objawy

W zależności od postaci mogą wystąpić:

• wiotkie pęcherze wypełnione płynem

• pęcherze łatwo pękające

• otwarte, sączące się zmiany skórne

• bolesne nadżerki

• tworzenie się strupów

• pieczenie i ból

• częściowo świąd

• rozległe złuszczanie się skóry w ciężkich przypadkach

Otwarte zmiany skórne mogą stanowić wrota zakażenia dla drobnoustrojów.

Pemphigus vulgaris

Pemphigus vulgaris jest jedną z najważniejszych postaci. Często choroba zaczyna się na błon śluzowych, szczególnie w jamie ustnej.

Możliwe dolegliwości to:

• bolesne zmiany w jamie ustnej

• pęcherze i nadżerki błony śluzowej jamy ustnej

• trudności w jedzeniu i piciu

• później pęcherze na skórze

Mogą być zajęte również inne błony śluzowe, na przykład w okolicy genitalnej.

Pemphigus foliaceus

W przypadku Pemfigus liściasty to powstawanie pęcherzy powierzchownych. Błony śluzowe zazwyczaj nie są zajęte.

Typowe mogą być:

• powierzchowne nadżerki skórne

• złuszczanie

• strupy

• zaczerwieniona skóra

• piekące lub wrażliwe miejsca na skórze

Zakażone pęcherze i zmiany skórne

Ponieważ bariera skórna w przebiegu pemfigusa jest uszkodzona, otwarte rany mogą ulec wtórnemu zakażeniu.

Wskazówkami na dodatkowe zakażenie mogą być:

• nasilające się zaczerwienienie

• nadmierne ocieplenie

• silniejszy ból

• tworzenie się ropy

• nieprzyjemny zapach

• gorączka

• pogorszenie stanu ogólnego

Takie zakażenie musi być leczone medycznie.

Diagnoza

W przypadku podejrzenia pemfigusa konieczna jest konsultacja dermatologiczna.

Do rozpoznania należą w szczególności:

• badanie skóry i błon śluzowych

• biopsja skóry lub błony śluzowej

• bezpośrednia immunofluorescencja

• badania krwi na obecność charakterystycznych autoprzeciwciał

Badania te umożliwiają również odróżnienie od innych chorób pęcherzowych.

Odróżnienie od innych chorób pęcherzowych

Pęcherze na skórze mogą mieć wiele innych przyczyn.

Należą do nich na przykład:

• pęcherzowe pemfigoidy

• bakteryjne infekcje skóry

• infekcje herpeswirusowe

• oparzenia

• reakcje alergiczne

• reakcje polekowe

• inne autoimmunologiczne choroby pęcherzowe

Dlatego szczególnie w przypadku nowo pojawiającego się lub rozległego tworzenia się pęcherzy ważna jest dokładna diagnoza.

Leczenie

Pemfigus z reguły musi być leczone medycznie lub dermatologicznie są.

W zależności od stopnia ciężkości mogą być stosowane:

• systemowe kortykosteroidy

• leki immunosupresyjne lub immunomodulujące

• w szczególności w przypadku pemfigusu zwykłego niektóre terapie przeciwciałami, takie jak Rituximab

• staranna pielęgnacja ran i skóry

• leczenie bólu

• leczenie dodatkowych infekcji

Celem jest kontrola patologicznej reakcji autoimmunologicznej, zapobieganie powstawaniu nowych pęcherzy oraz umożliwienie gojenia się istniejących zmian skórnych i błon śluzowych.

Dlaczego leczenie jest ważne?

Nie leczony lub ciężki pemfigus może prowadzić do poważnych powikłań.

Możliwe są:

• rozległa utrata bariery skórnej

• wtórne zakażenia bakteryjne

• utrata płynów i elektrolitów

• trudności w przyjmowaniu pokarmów

• utrata masy ciała

• ciężkie zakażenia ogólnoustrojowe

Dzięki nowoczesnym możliwościom leczenia choroba ta jest dziś znacznie lepiej kontrolowana.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych zapalnych dolegliwości skóry i błon śluzowych oraz tworzenia się pęcherzy stosuje się określone środki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Skuteczne leczenie choroby autoimmunologicznej pemphigus za pomocą środków homeopatycznych nie zostało potwierdzone naukowo.

Ponieważ pemphigus bez odpowiedniego leczenia może powodować poważne powikłania, konieczna diagnostyka dermatologiczna oraz leczenie immunomodulujące, immunosupresyjne lub inne leczenie medyczne nie mogą zostać zastąpione ani opóźnione.

Ważna wskazówka

Nowo pojawiające się, nawracające lub rozległe pęcherze oraz otwarte zmiany na skórze lub błonach śluzowych powinny być niezwłocznie skonsultowane dermatologicznie.

W przypadku gorączki, tworzenia się ropy, szybkiego rozprzestrzeniania, rozległego złuszczania skóry, silnego bólu, znacznego osłabienia lub trudności w jedzeniu i piciu wymagana jest pilna konsultacja medyczna.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Cantharis vesic., Arsenicum album, Nitric acid., Belladonna, Antimonium crudum, Echinacea, Thuya