Rany po ukąszeniach ludzi lub zwierząt – urazy o zwiększonym ryzyku infekcji "Wsparcie" Homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Rany kąsane przez ludzi lub zwierzęta – urazy o zwiększonym ryzyku infekcji

Rany kąsane powstają w wyniku ugryzienia przez człowieka lub zwierzę i obejmują zakres od powierzchownych uszkodzeń skóry do głębokich ran z zajęciem tkanki podskórnej, mięśni, ścięgien, stawów, nerwów lub kości.

Nawet zewnętrznie niewielka rana kąsana może sięgać głębiej, niż początkowo widać. Wraz ze śliną do rany przedostaje się wiele mikroorganizmów. Dlatego szczególnie ukąszenia przez człowieka, kota i niektóre psy stanowią istotne ryzyko infekcji bakteryjnych.

Typowe obrażenia kąsane

Częste są:

• ukąszenia przez psy

• ukąszenia przez koty

• ukąszenia przez człowieka

• ukąszenia przez gryzonie

• ukąszenia przez dzikie zwierzęta

• ukąszenia przez inne zwierzęta domowe lub gospodarskie

Rodzaj i ryzyko urazu różnią się w zależności od gatunku zwierzęcia, lokalizacji i głębokości rany.

Ukąszenie przez psa

Ukąszenia przez psy mogą powodować znaczne uszkodzenia tkanek z powodu dużej siły zgryzu.

Możliwe są:

• rany miażdżone

• rany szarpane

• głębokie uszkodzenia tkanek

• uszkodzenia ścięgien i mięśni

• uszkodzenia kości

• uszkodzenia nerwów lub naczyń krwionośnych

U dzieci obrażenia po ukąszeniu przez psa częściej dotyczą okolic twarzy i głowy.

Ukąszenie przez kota

Ukąszenia przez koty mogą wyglądać zewnętrznie na bardzo małe, ale wiążą się ze szczególnie istotnym ryzykiem infekcji.

Długie, ostre zęby mogą wprowadzić bakterie głęboko do tkanek. Szczególnie problematyczne są ukąszenia w:

• dłonie

• palce

• nadgarstki

• stawy

• pochewki ścięgien

Infekcja może się tam szybko rozprzestrzeniać.

Ukąszenie przez człowieka

Również ukąszenia przez człowieka stanowią wysokie ryzyko infekcji, ponieważ jama ustna człowieka zawiera wiele bakterii.

Szczególnie poważnie należy traktować obrażenia dłoni, na przykład gdy pięść podczas bójki uderza w zęby drugiej osoby. Taki tak zwany uraz „fight-bite” może dotyczyć stawów i ścięgien i powinien zostać poddany ocenie medycznej.

Możliwe czynniki chorobotwórcze

Rany kąsane mogą ulec zakażeniu przez różne bakterie.

Należą do nich na przykład:

• Pasteurella- gatunki

• Staphylococcus aureus

• paciorkowce

• Capnocytophaga canimorsus

• Eikenella corrodens w przypadku ukąszeń przez człowieka

• różne bakterie beztlenowe

Często są to zakażenia mieszane wywołane przez kilka drobnoustrojów.

Objawy zakażenia rany

Objawy ostrzegawcze to:

• narastające zaczerwienienie

• obrzęk

• podwyższona temperatura

• nasilający się ból

• wydzielina ropna

• nieprzyjemny zapach

• ograniczona ruchomość

• gorączka

• dreszcze

• czerwone smugi wzdłuż kończyny

Szybkie rozprzestrzenianie się zaczerwienienia lub wyraźne pogorszenie stanu ogólnego wymaga szybkiej oceny medycznej.

Pierwsza pomoc przy ranie kąsanej

Świeżą ranę kąsaną należy możliwie szybko starannie oczyścić.

Do podstawowych działań należą:

• dokładne przepłukanie rany czystą bieżącą wodą

• ostrożne usunięcie widocznych zanieczyszczeń

• odpowiednia dezynfekcja rany

• zatamowanie krwawienia poprzez ostrożny bezpośredni ucisk

• następnie czyste przykrycie rany

Głębokich ran kąsanych nie należy samodzielnie zaklejać ani szczelnie zamykać.

Leczenie antybiotykowe

Nie każda powierzchowna rana kąsana wymaga automatycznie antybiotyku.

Przy zwiększonym ryzyku infekcji może jednak być profilaktyczne leczenie antybiotykowe zasadne. Dotyczy to w szczególności:

• ukąszeń przez koty

• ukąszeń przez człowieka

• głębokich ran kłutych

• ukąszeń dłoni lub palców

• urazów w okolicy stawów

• głębokich lub silnie zanieczyszczonych ran

• ran kąsanych przy obniżonej odporności

• już obecnych oznak infekcji

W przypadku już zakażonej rany kąsanej często konieczne jest ukierunkowane leczenie antybiotykowe.

Tężec – szczękościsk

Przy każdym istotnym urazie kąsanym należy zweryfikować szczepienie przeciw tężcowi .

W zależności od rodzaju rany i statusu szczepień może być konieczne szczepienie przypominające, a przy niewystarczającej lub nieznanej ochronie poszczepiennej ewentualnie dodatkowa profilaktyka tężcowa.

Wścieklizna – rabies

W przypadku ukąszeń przez zwierzęta, w zależności od gatunku zwierzęcia, jego pochodzenia, zachowania oraz kraju bądź regionu, należy również rozważyć wściekliznę .

Jest to szczególnie istotne w przypadku:

• ukąszeń przez dzikie zwierzęta

• kontaktu z nietoperzem

• nieznanych lub niemożliwych do obserwacji zwierząt

• ukąszeń przez zwierzęta w krajach, w których występuje wścieklizna

W przypadku możliwego kontaktu z wścieklizną należy niezwłocznie zasięgnąć porady medycznej, czy konieczna jest profilaktyka poekspozycyjna przeciw wściekliźnie.

Po wystąpieniu klinicznych objawów wścieklizny choroba przebiega niemal zawsze śmiertelnie. Dlatego decydujące znaczenie ma terminowe leczenie zapobiegawcze po możliwej ekspozycji.

Ukąszenie przez człowieka a zakażenia przenoszone

W przypadku ukąszeń przez człowieka, obok bakteryjnych zakażeń rany, w określonych sytuacjach należy ocenić również ryzyko przeniesienia wirusowego zapalenia wątroby typu B, wirusowego zapalenia wątroby typu C lub HIV .

Rzeczywiste ryzyko zależy między innymi od tego, czy doszło do kontaktu z krwią i jaki rodzaj urazu występuje.

W przypadku istotnej ekspozycji ocena medyczna powinna nastąpić możliwie jak najwcześniej, ponieważ niektóre środki zapobiegawcze mogą być zależne od czasu.

Rany kąsane dłoni i palców

Urazy kąsane dłoni i palców wymagają szczególnej uwagi.

Infekcje mogą rozprzestrzeniać się na:

• pochewki ścięgien

• stawy

• kości

• głębokie tkanki miękkie

.

Nawet niewielkie rany kłute mogą zatem powodować poważne powikłania.

Możliwe powikłania

Niewystarczająco leczone rany kąsane mogą prowadzić do następujących powikłań:

• zakażenie rany

• ropień

• zapalenie tkanki łącznej

• zapalenie pochewek ścięgien

• zakażenie stawu

• zakażenie kości (zapalenie szpiku kostnego)

• zapalenie naczyń limfatycznych

• uszkodzenie tkanek

• sepsa

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych urazów i dolegliwości po ranach kąsanych stosuje się ustalone środki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Wiarygodne zapobieganie lub leczenie zakażeń bakteryjnych, tężca lub wścieklizny za pomocą środków homeopatycznych nie zostało potwierdzone naukowo.

Środki homeopatyczne w szczególności nie mogą zastąpić koniecznego zaopatrzenia rany, terapii antybiotykowej, profilaktyki tężca ani profilaktyki poekspozycyjnej wścieklizny. Medycznie konieczne działania nie mogą być opóźniane.

Ważna wskazówka

Rany po ugryzieniu powinny, w szczególności w przypadku ukąszeń przez koty lub pogryzień przez ludzi, głębokich pogryzień przez psy, urazów dłoni, palców, twarzy lub stawów, silnych krwawień, narastającego zaczerwienienia i obrzęku, tworzenia się ropy, gorączki lub ograniczonej ruchomości zostać niezwłocznie ocenione przez lekarza.

Po ugryzieniu przez zwierzę, które może być podejrzane o wściekliznę, lub po istotnym kontakcie z nietoperzem konieczna jest natychmiastowa konsultacja medyczna.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie celom ogólnoinformacyjnym i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Hypericum, Arsenicum album, Stramonium