Rzeżączka (tryper) – bakteryjna infekcja przenoszona drogą płciową wywoływana przez Neisseria Gonorrhoe „Wsparcie” homeopatia według dr. Banerjiego

Protokoły dr. Banerjiego

Rzeżączka (tryper) – bakteryjna infekcja przenoszona drogą płciową wywoływana przez Neisseria gonorrhoeae

Rzeżączka rzeżączka, potocznie tryper, jest infekcją przenoszoną drogą płciową (STI), którą wywołuje bakteria Neisseria gonorrhoeae (gonokoki) .

Infekcja może dotyczyć cewki moczowej, szyjki macicy, odbytnicy, gardła i oczu . Wiele infekcji powoduje jedynie niewielkie dolegliwości lub nie powoduje ich wcale. Osoby zakażone mogą zatem przenosić patogeny, nie wiedząc o swojej infekcji.

Przenoszenie

Gonokoki przenoszone są głównie poprzez niezabezpieczony kontakt seksualny.

Możliwe drogi przenoszenia to:

• stosunek pochwowy

• stosunek analny

• stosunek oralny

• kontakt z zakaźnymi wydzielinami narządów płciowych

• przenoszenie podczas porodu z matki na noworodka

Infekcja może występować jednocześnie w kilku miejscach ciała.

Rzeżączka u mężczyzn

W przypadku infekcji cewki moczowej mogą wystąpić typowe dolegliwości:

• silne pieczenie podczas oddawania moczu

• ropna lub żółtozielona wydzielina z cewki moczowej

• zaczerwienienie ujścia cewki moczowej

• częste parcie na mocz

• ból lub uczucie ucisku

• niekiedy ból lub obrzęk w okolicy jąder bądź najądrzy

Infekcja u mężczyzn może jednak przebiegać również skąpoobjawowo lub bezobjawowo.

Rzeżączka u kobiet

U kobiet infekcja gonokokowa przebiega szczególnie często bez jednoznacznych dolegliwości.

Możliwe objawy to:

• zwiększona lub zmieniona wydzielina z pochwy

• pieczenie podczas oddawania moczu

• krwawienia międzymiesiączkowe

• krwawienia po stosunku płciowym

• bóle podbrzusza

• ból podczas stosunku płciowego

W związku z tym choroba może przez dłuższy czas pozostawać niezauważona.

Rzeżączka w gardle

Rzeżączka gardłowa powstaje często po stosunku oralnym.

Często nie powoduje dolegliwości. Możliwe są:

• ból gardła

• zaczerwienienie gardła

• trudności w połykaniu

• powiększone węzły chłonne

Rzeżączka gardła ma również znaczenie w kontekście powstawania i przekazywania gonokoków opornych na antybiotyki.

Rzeżączka odbytnicy

Infekcja odbytnicy może przebiegać bezobjawowo lub powodować dolegliwości takie jak:

• świąd

• ból

• wyciek śluzu lub ropy

• krwawienia

• ból podczas wypróżniania

Infekcja wstępująca u kobiet

Gonokoki mogą wstępować z szyjki macicy do górnych narządów płciowych i wywołać chorobę zapalną miednicy mniejszej (Pelvic Inflammatory Disease, PID) .

Dotknięte mogą być:

• macica

• jajowody

• otaczające tkanki

Możliwe następstwa to:

• przewlekłe bóle podbrzusza

• bliznowacenie jajowodów

• ograniczona płodność bądź niepłodność

• zwiększone ryzyko ciąży pozamacicznej

Dlatego ważne jest wczesne rozpoznanie i leczenie.

Powikłania u mężczyzn

U mężczyzn infekcja może rozprzestrzenić się między innymi na najądrza i wywołać zapalenie najądrza .

Silne jednostronne bóle jądra lub nagle pojawiający się obrzęk jądra wymagają szybkiej konsultacji lekarskiej, ponieważ należy również wykluczyć inne ostre schorzenia, takie jak skręt jądra.

Rozsiana infekcja gonokokowa

Rzadko gonokoki mogą przedostać się przez krwiobieg do innych obszarów ciała.

Taka rozsiana infekcja gonokokowa może między innymi powodować:

• gorączkę

• zmiany skórne

• bóle stawów

• zapalenie pochewek ścięgnistych

• ropne zapalenie stawów

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić dalsze ciężkie infekcje narządowe.

Rzeżączka oka

Jeśli gonokoki dostaną się do oka, może rozwinąć się ciężkie ropne zapalenie spojówek .

Nie leczone może dojść do uszkodzenia rogówki. Infekcja gonokokowa oka wymaga zatem pilnego leczenia.

U noworodków infekcja podczas porodu może prowadzić do ciężkiego zakażenia oczu.

Diagnoza

Wykrywanie odbywa się obecnie często za pomocą metod biologii molekularnej, takich jak testy amplifikacji kwasów nukleinowych (NAAT/PCR).

W zależności od ekspozycji seksualnej mogą być wymagane próbki lub wymazy z:

• moczu lub cewki moczowej

• pochwy lub szyjki macicy

• gardła

• odbytnicy

W określonych sytuacjach dodatkowo istotna jest hodowla gonokoków z testem wrażliwości na antybiotyki .

Oporność na antybiotyki

Coraz większym problemem medycznym są gonokoki oporne na antybiotyki.

Neisseria gonorrhoeae z czasem rozwinęła oporność na różne grupy antybiotyków. Dlatego leczenie powinno przebiegać zgodnie z aktualnymi zaleceniami medycznymi.

W przypadku utrzymujących się dolegliwości po terapii należy między innymi rozważyć:

• niepowodzenie terapii

• oporność na antybiotyki

• ponowne zakażenie

• dodatkowe infekcje przenoszone drogą płciową

.

Leczenie

Rzeżączka jest leczona odpowiednimi antybiotykami . Konkretna terapia zależy od aktualnych wytycznych, danych dotyczących oporności, miejsc infekcji i czynników indywidualnych.

Leczenie powinno być przeprowadzone w pełni zgodnie z zaleceniami lekarza.

Partnerzy seksualni i ponowne zakażenie

Skuteczne leczenie nie chroni przed ponownym zakażeniem.

Partnerzy seksualni muszą zostać poinformowani, zbadani i w razie potrzeby również leczeni zgodnie z zaleceniami medycznymi.

Do czasu zakończenia leczenia i ustąpienia istotnego ryzyka przeniesienia, zgodnie z zaleceniem lekarza, należy powstrzymać się od kontaktów seksualnych.

Inne infekcje przenoszone drogą płciową

W przypadku zdiagnozowanej rzeżączki, w zależności od indywidualnej sytuacji, należy również rozważyć badanie w kierunku innych infekcji przenoszonych drogą płciową, w szczególności:

• chlamydii

• kiły

• HIV

• wirusowego zapalenia wątroby typu B i ewentualnie typu C

Kilka infekcji może występować jednocześnie.

Zapobieganie

Ryzyko rzeżączki można zmniejszyć w szczególności poprzez konsekwentne stosowanie prezerwatyw lub odpowiednich metod barierowych .

W przypadku zmieniających się partnerów seksualnych lub zwiększonego ryzyka ekspozycji regularne badania w kierunku chorób przenoszonych drogą płciową mogą być wskazane.

Homeopatia według dr. Banerjiego

W homeopatii według dr. Banerjiego w przypadku różnych dolegliwości okolicy urogenitalnej oraz dolegliwości infekcyjnych stosuje się określone leki homeopatyczne i potencje zgodnie z protokołami Banerjiego.

Nie ma naukowego potwierdzenia niezawodnego usunięcia Neisseria gonorrhoeae ani wyleczenia rzeżączki za pomocą środków homeopatycznych.

Nie leczona rzeżączka może prowadzić do poważnych powikłań i nadal być przenoszona na inne osoby. Koniecznej terapii antybiotykowej nie wolno zatem zastępować środkami homeopatycznymi ani jej opóźniać.

Ważna wskazówka

W przypadku podejrzenia rzeżączki należy przeprowadzić badanie lekarskie z ukierunkowanym wykryciem patogenu. Dotyczy to również braku dolegliwości po istotnym kontakcie ryzykownym.

W przypadku silnego bólu podbrzusza, gorączki, silnego bólu jąder lub najądrzy, obrzęku stawów, wyraźnego złego samopoczucia lub możliwego zakażenia dwoinkami oczu konieczna jest szybka konsultacja lekarska.

Informacje na tej stronie służą wyłącznie ogólnemu informowaniu i nie zastępują porady lekarskiej, diagnozy ani leczenia.

Składniki: Medorrhinum, Cantharis vesic., Mercurius corrosivus, Nitricum acidum, Chimphila umbellata