Motorische neuronaandoeningen – aandoeningen en beschadigingen van de motorische zenuwcellen "Ondersteuning" homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Motoneuronziekten – aandoeningen en beschadigingen van de motorische zenuwcellen

Motoneuronziekten zijn een groep neurologische aandoeningen waarbij de zenuwcellen die verantwoordelijk zijn voor de aansturing van de willekeurige musculatuur – de zogenaamde motoneuronen – beschadigd raken of in toenemende mate afsterven.

Motoneuronen bevinden zich in de hersenen, hersenstam en het ruggenmerg. Zij dragen de bewegingsimpulsen van het zenuwstelsel over aan de musculatuur. Wanneer deze zenuwcellen beschadigd raken, kunnen de spieren niet meer voldoende worden aangestuurd.

Hoe ontstaan motoneuronziekten?

De oorzaken zijn verschillend en deels nog niet volledig opgehelderd. Afhankelijk van de aandoening kunnen genetische veranderingen, stoornissen in verschillende celprocessen en andere neurologische mechanismen een rol spelen.

Tot de bekendste motorneuronziekten behoort de amyotrofische laterale sclerose (ALS). Andere aandoeningen kunnen overwegend de bovenste of onderste motorneuronen aantasten.

Welke symptomen kunnen optreden?

Afhankelijk van welke motorische zenuwcellen zijn aangedaan, kunnen verschillende klachten ontstaan:

• toenemende spierzwakte

• spierafname (spieratrofie)

• Spierfasiculaties (fasciculaties)

• Spierkrampen

• verhoogde spierspanning en spasticiteit

• Moeite met lopen en met gerichte bewegingen

• Beperkingen van de fijne motoriek

• Spraak- en slikstoornissen

• bij een gevorderde aandoening aantasting van de ademhalingsspieren

Beschadiging van de bovenste en onderste motorneuronen

Bij een beschadiging van de bovenste motorneuronen, die van de hersenen naar het ruggenmerg lopen, kunnen met name spierstijfheid, spasticiteit en verhoogde reflexen optreden.

Een beschadiging van de lagere motorneuronen, die van het ruggenmerg respectievelijk de hersenstam naar de musculatuur lopen, kan daarentegen vooral spierzwakte, spieratrofie, spiertrekkingen en verminderde reflexen veroorzaken.

Diagnose en behandeling

Het neurologisch onderzoek kan naast het lichamelijk onderzoek onder meer elektromyografie (EMG), metingen van de zenuwgeleiding, MRI-onderzoeken evenals laboratorium- en indien nodig genetische onderzoeken omvatten.

De behandeling is afhankelijk van de betreffende aandoening en de oorzaak ervan. Afhankelijk van het ziektebeeld kunnen medicijnen, fysiotherapie, ergotherapie, logopedie, ademhalingstherapie en andere ondersteunende maatregelen worden ingezet.

Belangrijke aanwijzing

Nieuw optredende of progressieve spierzwakte, spieratrofie, slik- of spraakstoornissen dienen neurologisch te worden onderzocht.

De informatie op deze pagina is uitsluitend bedoeld voor algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Cuprum met., Gelsemium