Gonorroe (druiper) – seksueel overdraagbare bacteriële infectie door Neisseria gonorrhoeae "ondersteuning" homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Gonorroe (druiper) – seksueel overdraagbare bacteriële infectie door Neisseria gonorrhoeae

Gonorroe gonorroe, in de volksmond druiper, is een seksueel overdraagbare infectie (soa) die wordt veroorzaakt door de bacterie Neisseria gonorrhoeae (gonokokken) .

De infectie kan de urinebuis, de baarmoederhals, het rectum, de keel en de ogen aantasten. Veel infecties veroorzaken slechts geringe of helemaal geen klachten. Besmette personen kunnen de ziekteverwekkers daardoor overdragen zonder van hun infectie te weten.

Overdracht

Gonokokken worden hoofdzakelijk overgedragen via onbeschermd seksueel contact.

Mogelijke overdrachtswegen zijn:

• vaginale geslachtsgemeenschap

• anale gemeenschap

• orale gemeenschap

• contact met infectieuze genitale afscheiding

• overdracht tijdens de geboorte van de moeder op het pasgeboren kind

Een infectie kan tegelijkertijd op meerdere plaatsen in het lichaam voorkomen.

Gonorroe bij de man

Bij een infectie van de urinebuis kunnen typische klachten optreden:

• sterk branderig gevoel bij het urineren

• etterige of geelgroenachtige afscheiding uit de urinebuis

• roodheid van de opening van de urinebuis

• frequente aandrang om te urineren

• pijn of een drukkend gevoel

• soms pijn of zwelling in het gebied van de teelballen respectievelijk bijballen

Een infectie kan echter ook bij de man weinig of geen symptomen veroorzaken.

Gonorroe bij de vrouw

Bij vrouwen verloopt een gonokokkeninfectie bijzonder vaak zonder duidelijke klachten.

Mogelijke symptomen zijn:

• toegenomen of veranderde vaginale afscheiding

• branderig gevoel bij het urineren

• tussentijdse bloedingen

• bloedingen na geslachtsgemeenschap

• pijn in de onderbuik

• pijn bij geslachtsgemeenschap

Daardoor kan de aandoening langere tijd onopgemerkt blijven.

Gonorroe in de keel

Een faryngeale gonorroe ontstaat vaak na orale gemeenschap.

Deze veroorzaakt vaak geen klachten. Mogelijk zijn:

• keelpijn

• roodheid van de keel

• slikklachten

• gezwollen lymfeklieren

Een gonorroe van de keel is ook van belang met betrekking tot het ontstaan en de overdracht van antibioticaresistente gonokokken.

Rectale gonorroe

Een infectie van het rectum kan symptoomloos verlopen of klachten veroorzaken zoals:

• jeuk

• pijn

• slijm- of etterafscheiding

• bloedingen

• pijn bij de stoelgang

Opstijgende infectie bij vrouwen

Gonokokken kunnen vanuit de baarmoederhals opstijgen naar de bovenste geslachtsorganen en een ontstekelijke aandoening van het kleine bekken (Pelvic Inflammatory Disease, PID) veroorzaken.

Aangetast kunnen zijn:

• baarmoeder

• eileiders

• omliggend weefsel

Mogelijke gevolgen zijn:

• chronische pijn in de onderbuik

• littekenvorming van de eileiders

• verminderde vruchtbaarheid respectievelijk onvruchtbaarheid

• verhoogd risico op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap

Een tijdige diagnose en behandeling is daarom belangrijk.

Complicaties bij de man

Bij de man kan de infectie zich onder andere naar de bijballen uitbreiden en een epididymitis veroorzaken.

Sterke eenzijdige testikelpijn of een plotseling optredende testikelzwelling vereisen een snelle medische beoordeling, aangezien ook andere acute aandoeningen zoals een testikeltorsie moeten worden uitgesloten.

Gedissemineerde gonokokkeninfectie

Zelden kunnen gonokokken via de bloedbaan in andere lichaamsregio's terechtkomen.

Een dergelijke gedissemineerde gonokokkeninfectie kan onder meer veroorzaken:

• Koorts

• Huidveranderingen

• Gewrichtspijn

• Peesschedeontstekingen

• etterige gewrichtsontsteking

In zeldzame gevallen kunnen verdere ernstige orgaaninfecties optreden.

Gonorroe aan het oog

Als gonokokken in het oog terechtkomen, kan een ernstige etterige bindvliesontsteking ontstaan.

Onbehandeld kan het hoornvlies beschadigd raken. Een gonokokkeninfectie van het oog is daarom dringend behandelingsbehoeftig.

Bij pasgeborenen kan een infectie tijdens de geboorte tot een ernstige ooginfectie leiden.

Diagnose

De detectie gebeurt tegenwoordig vaak met behulp van moleculairbiologische methoden zoals nucleïnezuuramplificatietests (NAAT/PCR).

Afhankelijk van de seksuele blootstelling kunnen monsters respectievelijk afstrijkjes nodig zijn uit:

• urine respectievelijk urinebuis

• vagina of baarmoederhals

• keel

• rectum

In bepaalde situaties is aanvullend een gonokokkenkweek met resistentietest belangrijk.

Antibioticaresistentie

Een toenemend medisch probleem zijn antibioticaresistente gonokokken.

Neisseria gonorrhoeae heeft in de loop der tijd resistentie ontwikkeld tegen verschillende antibiotica groepen. Daarom dient de behandeling volgens de telkens actuele medische aanbevelingen te gebeuren.

Bij aanhoudende klachten na een therapie moet onder meer aan het volgende worden gedacht:

• therapiefalen

• antibioticaresistentie

• herinfectie

• aanvullende seksueel overdraagbare infecties

worden gedacht.

Behandeling

Gonorroe wordt behandeld met geschikte antibiotica behandeld. De concrete therapie richt zich naar de actuele richtlijnen, resistentiegegevens, infectielocaties en individuele factoren.

De behandeling dient volledig volgens de medische voorschriften te worden uitgevoerd.

Seksuele partners en herinfectie

Een succesvolle behandeling beschermt niet tegen een nieuwe infectie.

Seksuele partners respectievelijk seksuele partnerinnen moeten volgens de medische aanbevelingen worden geïnformeerd, onderzocht en indien nodig mee behandeld.

Tot de behandeling is afgerond en er geen relevant overdrachtsrisico meer bestaat, dient volgens de medische aanbeveling van seksuele contacten te worden afgezien.

Andere seksueel overdraagbare infecties

Bij vastgestelde gonorroe dient afhankelijk van de individuele situatie ook een onderzoek naar verdere seksueel overdraagbare infecties te worden overwogen, in het bijzonder:

• Chlamydia

• Syfilis

• HIV

• Hepatitis B en indien nodig hepatitis C

Meerdere infecties kunnen gelijktijdig aanwezig zijn.

Preventie

Het risico op gonorroe kan in het bijzonder door consequent gebruik van condooms respectievelijk geschikte barrièremethoden worden verminderd.

Bij wisselende seksuele partners of een verhoogd risico op blootstelling kunnen regelmatige SOA-onderzoeken zinvol zijn.

Homeopathie volgens Dr. Banerji

In de homeopathie volgens Dr. Banerji worden bij verschillende aandoeningen van het urogenitale gebied en bij infectieklachten vaste homeopathische geneesmiddelen en potenties volgens de Banerji-protocollen ingezet.

Een betrouwbare eliminatie van Neisseria gonorrhoeae of genezing van een gonorroe door homeopathische middelen is wetenschappelijk niet bewezen.

Een onbehandelde gonorroe kan tot ernstige complicaties leiden en blijft overdraagbaar op andere personen. Een noodzakelijke antibiotische behandeling mag daarom niet door homeopathische middelen worden vervangen of uitgesteld.

Belangrijke aanwijzing

Bij verdenking op gonorroe dient een medisch onderzoek met gerichte ziekteverwekkerdetectie plaats te vinden. Dit geldt ook bij het ontbreken van klachten na een relevant risicocontact.

Bij ernstige pijn in de onderbuik, koorts, ernstige pijn aan de testikels of bijbal, gewrichtszwellingen, een uitgesproken ziektegevoel of een mogelijke gonokokkeninfectie van het oog is een snelle medische beoordeling noodzakelijk.

De informatie op deze pagina dient uitsluitend ter algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Medorrhinum, Cantharis vesic., Mercurius corrosivus, Nitricum acidum, Chimphila umbellata