Desoriëntatie – stoornis van de tijdelijke, plaatselijke, situationele of persoonlijke oriëntatie "Ondersteuning" Homeopathie volgens Dr. Banerji

Dr. Banerji-protocollen

Desoriëntatie – stoornis van de tijdelijke, plaatselijke, situationele of persoonlijke oriëntatie

Desoriëntatie duidt op een toestand waarin een persoon moeite heeft zich met betrekking tot tijd, plaats, situatie of – bij ernstige vorm – de eigen persoon correct te oriënteren.

Desoriëntatie is geen zelfstandige diagnose, maar een symptoom dat talrijke oorzaken kan hebben. Het kan langzaam en sluipend ontstaan, bijvoorbeeld in het kader van een dementie, of binnen enkele uren plotseling optreden. Een acuut ontstane desoriëntatie moet in principe serieus worden genomen en medisch worden onderzocht.

Vormen van desoriëntatie

Afhankelijk van welk gebied is aangedaan, worden verschillende vormen onderscheiden.

Tijdelijke desoriëntatie

De betrokkene weet bijvoorbeeld niet meer:

• welke dag het is

• welke datum het is

• welke maand of welk jaar het is

• welk tijdstip van de dag het is

• hoe lang geleden een gebeurtenis heeft plaatsgevonden

De tijdelijke oriëntatie is bij veel cognitieve aandoeningen vaak vroegtijdig aangedaan.

Plaatselijke desoriëntatie

Betrokkenen weten mogelijk niet:

• waar zij zich bevinden

• in welke stad zij zijn

• hoe zij thuis komen

• waar bepaalde vertrouwde ruimtes zich bevinden

In een gevorderd stadium kunnen mensen zelfs in een vertrouwde omgeving verdwalen.

Situationele desoriëntatie

De persoon begrijpt niet meer goed waarom hij zich in een bepaalde situatie bevindt of wat er juist gebeurt.

Zo kan iemand in het ziekenhuis niet begrijpen waarom hij daar is of waarom bepaalde onderzoeken worden uitgevoerd.

Desoriëntatie ten aanzien van de eigen persoon

Bij een ernstige oriëntatiestoornis kunnen moeilijkheden optreden om persoonlijke informatie correct te plaatsen.

Getroffen kunnen bijvoorbeeld zijn:

• de eigen levensgeschiedenis

• leeftijd

• familiale verbanden

• identiteit van naaste personen

Een uitgesproken desoriëntatie ten aanzien van de eigen persoon is een ernstig neurologisch respectievelijk psychiatrisch symptoom.

Plotselinge of sluipende desoriëntatie onderscheiden

Vóór elke behandeling moet beslist rekening worden gehouden met de temporele ontwikkeling en de individuele symptoomsignatuur.

Een plotseling ontstane desoriëntatie heeft een andere betekenis dan een over maanden of jaren toenemende oriëntatiestoornis.

Plotseling optredende desoriëntatie

Een binnen enkele uren of dagen optredende verwardheid kan wijzen op een delier of een andere acute aandoening .

Mogelijke oorzaken zijn:

• infecties

• koorts

• vochttekort

• elektrolytstoornissen

• hypoglykemie

• zuurstoftekort

• beroerte

• epileptische aanval respectievelijk toestand daarna

• hoofdletsel

• metabole ontregelingen

• nier- of leverfunctiestoornissen

• medicijnen

• interacties tussen medicijnen

• alcohol of andere substanties

• alcohol- of medicijnontwenning

• operaties en narcoses

Vooral bij oudere mensen kan bijvoorbeeld een infectie aanvankelijk opvallen door verwardheid of gedragsveranderingen .

Delier

Een delier is een acute stoornis van aandacht, bewustzijn en cognitieve functies.

Kenmerkend is een snel begin met schommelingen gedurende de dag.

Mogelijk zijn:

• desoriëntatie

• ernstige onrust

• ongewone slaperigheid

• concentratiestoornissen

• wisselende aandacht

• hallucinaties

• angst

• stoornissen in het slaap-waakritme

• wisselende geestelijke helderheid

Een delier komt vooral bij oudere of ernstig zieke mensen vaak voor en mag niet met een chronische dementie worden gelijkgesteld.

De onderliggende oorzaak moet zo snel mogelijk worden gevonden en behandeld.

Desoriëntatie bij dementie

Bij de ziekte van Alzheimer en andere dementieziekten ontwikkelt desoriëntatie zich vaak sluipend.

Kenmerkend kunnen aanvankelijk problemen met de tijdsoriëntatie optreden. Later kunnen de plaats- en situatieoriëntatie worden aangetast.

Mogelijk zijn:

• verwisseling van weekdagen en datum

• verdwalen op bekende wegen

• moeite om de eigen woning terug te vinden

• verwisseling van vroegere en huidige gebeurtenissen

• toenemende moeilijkheden om personen correct te plaatsen

Een plotselinge duidelijke verslechtering bij iemand met dementie mag echter niet automatisch aan de dementie worden toegeschreven. Daarnaast kan bijvoorbeeld een delier door infectie, vochttekort of medicijnen aanwezig zijn.

Desoriëntatie na een beroerte

Een beroerte kan, afhankelijk van het getroffen hersengebied, tot oriëntatie- en waarnemingsstoornissen leiden.

Treden daarnaast plotseling op:

• spraakstoornissen

• eenzijdige zwakte of verlamming

• gezichtsverlamming

• visusstoornissen

• ernstige evenwichtsstoornissen

• ongewoon ernstige hoofdpijn

bestaat het vermoeden van een acute beroerte en dus een medisch noodgeval.

Desoriëntatie na hoofdletsel

Na een val of slag op het hoofd kunnen verwardheid en oriëntatiestoornissen wijzen op een hersenschudding of ernstiger schedel-hersenletsel.

Bijzonder ernstig zijn:

• toenemende slaperigheid

• herhaaldelijk braken

• bewustzijnsverlies

• geheugengaten

• toevallen

• neurologische uitvalsverschijnselen

• toenemende hoofdpijn

Hier is een snelle medische beoordeling noodzakelijk.

Medicijnen als mogelijke oorzaak

Juist bij oudere mensen kunnen medicijnen of combinaties van verschillende geneesmiddelen bijdragen aan verwardheid.

Afhankelijk van de situatie kunnen bijvoorbeeld een rol spelen:

• sedatieve medicijnen

• slaap- en kalmeringsmiddelen

• bepaalde pijnstillers

• anticholinerge geneesmiddelen

• bepaalde psychofarmaca

• interacties tussen meerdere medicijnen

Een bestaande medicatie moet daarom bij nieuw opgetreden desoriëntatie systematisch worden gecontroleerd. Voorgeschreven medicijnen mogen echter niet eigenhandig worden gestopt.

Individuele symptoomsignatuur in acht nemen

Vóór de keuze van de middelen moet de exacte symptoomsignatuur worden vastgesteld.

Van belang is met name:

• plotseling of sluipend?

• gedesoriënteerd in tijd, plaats, situatie of ten aanzien van de persoon?

• 's ochtends, overdag of vooral 's nachts?

• permanent of in wisselende fasen?

• rustig en slaperig of onrustig en opgewonden?

• met angst of paniek?

• met hallucinaties?

• met geheugenverlies?

• na het ontwaken?

• na een operatie of narcose?

• na een val of een hoofdletsel?

• samen met koorts?

• na inname van nieuwe medicijnen?

• in verband met een bekende dementie?

• met spraak-, gezichts- of bewegingsstoornissen?

Desoriëntatie moet daarom niet als een uniform klachtenbeeld worden behandeld. De onderliggende oorzaak en de momenteel overheersende symptoom-signatuur moeten in aanmerking worden genomen.

Diagnostiek

Afhankelijk van de situatie kunnen nodig zijn:

• neurologisch onderzoek

• controle van bewustzijn en oriëntatie

• bloeddruk, pols en zuurstofsaturatie

• bloedsuikermeting

• bloedonderzoek

• elektrolyten

• nier- en leverwaarden

• ontstekingsparameters

• medicatieanamnese

• onderzoek op infecties

• CT of MRI van de hersenen

• eventueel EEG

• verdere neurologische of internistische onderzoeken

Bij een chronische oriëntatiestoornis kunnen aanvullend neuropsychologische respectievelijk cognitieve tests nodig zijn.

Behandeling

Er is geen uniforme behandeling voor desoriëntatie.

De therapie is afhankelijk van de oorzaak. Zo kunnen bijvoorbeeld nodig zijn:

• behandeling van een infectie

• aanvulling van vocht- of elektrolytstoornissen

• behandeling van een hypoglykemie

• behandeling van een beroerte

• aanpassing van problematische medicijnen

• behandeling van een delier

• therapie van een onderliggende neurologische aandoening

• gestructureerde zorg bij dementie

Nuttig kunnen aanvullend een rustige omgeving, vertrouwde personen, voldoende verlichting, een goed zichtbare klok en kalender evenals zo constant mogelijke dagindelingen zijn.

Homeopathie volgens Dr. Banerji

In de homeopathie volgens Dr. Banerji worden bij verwardheid, geheugenstoornissen, onrust en andere begeleidende klachten verschillende vastgestelde homeopathische geneesmiddelen en potentialen volgens de Banerji-protocollen ingezet.

Let vóór de keuze van de middelen absoluut op de symptoom-signatuur

Bij desoriëntatie mag de keuze van de middelen niet alleen op basis van het symptoom 'desoriëntatie' plaatsvinden. Vóór de keuze moet nauwkeurig worden vastgesteld welke vorm en welke begeleidende symptoom-signatuur aanwezig zijn.

In het bijzonder moet onderscheid worden gemaakt tussen acute verwardheid, chronisch toenemende desoriëntatie, onrust, slaperigheid, geheugenstoornis, angst, hallucinaties en neurologische begeleidende symptomen .

Een betrouwbare behandeling van de onderliggende oorzaak van desoriëntatie met homeopathische middelen is wetenschappelijk niet bewezen. In het bijzonder bij acuut optredende desoriëntatie mag noodzakelijke medische diagnostiek en behandeling niet door een homeopathische behandeling worden vervangen of vertraagd.

Belangrijke aanwijzing

Een nieuw of plotseling optredende desoriëntatie of sterke verwardheid is een medisch waarschuwingssignaal. Vooral bij gelijktijdig optredende spraakstoornis, verlamming, verandering van bewustzijn, epileptische aanval, koorts, ademnood, ernstige hoofdpijn of na een hoofdletsel is een onmiddellijke medische beoordeling noodzakelijk.

De informatie op deze pagina dient uitsluitend ter algemene informatie en vervangt geen medisch advies, diagnose of behandeling.

Ingrediënten: Hellborus niger